Ҷузи нусхаи аҳволи касон пеш надорам
جز نسخه احوال کسان پیش ندارم
Ҳаргизи назарӣ бар варақ хеш надорам
هرگز نظری بر ورق خویش ندارم
Бар доми ҳавоу ҳавасам ханда занад марг
بر دام هوا و هوسم خنده زند مرگ
Сад доъия бешу нафасӣ беш надорам
صد داعیه بیش و نفسی بیش ندارم
Равшан шавад аз ковуши аҳбоби чароғам
روشن شود از کاوش احباب چراغم
Захмӣ назанад кас ки сиррӣ пеш надорам
زخمی نزند کس که سری پیش ندارم
Ҳар навъ ки ояд сухан ишқ сароем
هر نوع که آید سخن عشق سرایم
Сабру хиради қофия андеш надорам
صبر و خرد قافیه اندیش ندارم
Чун хомаи ошуфта димоғон шудам аз даст
چون خامه آشفته دماغان شدم از دست
Пурвои навиштани зи дил риш надорам
پروای نوشتن ز دل ریش ندارم
Зон неш ки дай зад ба раги дасти ту Фсод
زان نیش که دی زد به رگ دست تو فصاد
Дар як бен мӯ нест ки сад неш надорам
در یک بن مو نیست که صد نیش ندارم
Аз ман сухани ишқ ва ҷунун пресс « назирӣ »
از من سخن عشق و جنون پرس «نظیری »
Дерии сети дили дайну сар кеш надорам
دیریست دل دین و سر کیش ندارم