Хоки дигар бар сари мижгон беғам ме кунам

خاک دیگر بر سر مژگان بی‌غم می‌کنم

Дасти дил май гираму дарюза ғам ме кунам

دست دل می‌گیرم و دریوزهٔ غم می‌کنم

Дар тан аз осӯдагии хунобаи дил тира шуд

در تن از آسودگی خونابه دل تیره شد

Май шикофами синау алмос марҳам ме кунам

می‌شکافم سینه و الماس مرهم می‌کنم

Беғамам беғам , зи ман эй дарднокони алҳзр

بی‌غمم بی‌غم، ز من ای دردناکان الحذر

Меҳр аз афлоку таъсир аз дуо кам ме кунам

مهر از افلاک و تأثیر از دعا کم می‌کنم

Дар дил бе лиззати ман як сари мӯ дард нест

در دل بی‌لذت من یک سر مو درد نیست

Аз кудурати сурро бо онкӣ мотам ме кунам

از کدورت سور را با آنکه ماتم می‌کنم

Ҷузи парешоне наме оради димоғ аз кори ман

جز پریشانی نمی‌آرد دماغ از کار من

Аз саҳар то шаби ҳисоби зулф дарҳам ме кунам

از سحر تا شب حساب زلف درهم می‌کنم

Сангро дар дил гиреҳ шуд гиря аз бе дардем

سنگ را در دل گره شد گریه از بی‌دردیم

Ханда аз беғайритӣ бар аҳл олам ме кунам

خنده از بی‌غیرتی بر اهل عالم می‌کنم

Васлро хоҳам « назирӣ » тавқ дар гардани ниҳод

وصل را خواهم «نظیری» طوق در گردن نهاد

Дасти дил дар гардани шавқ касе хам ме кунам

دست دل در گردن شوق کسی خم می‌کنم