Забт ҳарфӣ мекунам каз ваии забон май сўздм

ضبط حرفی می‌کنم کز وی زبان می‌سوزدم

Шиквае дар дил гиреҳ дорам ки ҷон май сўздм

شکوه‌ای در دل گره دارم که جان می‌سوزدم

Поси тан аз давр медорад шаби ҳиҷри ту ҷон

پاس تن از دور می‌دارد شب هجر تو جان

Бас ки аз доғи ҷудои устихон май сўздм

بس که از داغ جدایی استخوان می‌سوزدم

Ҷои шевани дӯди оҳам аз даҳон сар ме занад

جای شیون دود آهم از دهان سر می‌زند

Бас ки аз сӯзи дарун бар лаби фиғон май сўздм

بس که از سوز درون بر لب فغان می‌سوزدم

Хостами шамъӣ ки аз вай хонаам равшан шавад

خواستم شمعی که از وی خانه‌ام روشن شود

Ваа чаҳ донистам ки рахту хонимон май сўздм

وه چه دانستم که رخت و خانمان می‌سوزدم

Меҳрбонон зӯдтар бахшед хӯнамро ба ӯ

مهربانان زودتر بخشید خونم را به او

Бе гуноҳами кушта ва аз бими он май сўздм

بی‌گناهم کشته و از بیم آن می‌سوزدم

Кардаам дар бе худии оҳӣ ки аз ваии даври бод

کرده‌ام در بی‌خودی آهی که از وی دور باد

Кард лаби таби хол ва аз дил то забон май сўздм

کرد لب تب خال و از دل تا زبان می‌سوزدم

Аз ки менолад « назирӣ » ? бози мурғ дом кист ?

از که می‌نالد «نظیری»؟ باز مرغ دام کیست؟

Айби гӯйиҳои он оташи баён май сўздм

عیب‌گویی‌های آن آتش‌بیان می‌سوزدم