Мо барқи ҷои нур ба кошона барда ем
ما برق جای نور به کاشانه بردهایم
Оташ ба посбонии парвона барда ем
آتش به پاسبانی پروانه بردهایم
Бигрифта хоби дидаи бахту умед ро
بگرفته خواب دیده بخت و امید را
Аз баси зи ваъдаҳои ту афсона барда ем
از بس ز وعدههای تو افسانه بردهایم
Бо мо агар худоӣ кунад душманӣ ба ҷост
با ما اگر خدای کند دشمنی به جاست
Каз ошнои паноҳ ба бегона барда ем
کز آشنا پناه به بیگانه بردهایم
Ин гӯшмоли дархур мо ҳаст аз фироқ
این گوشمال درخور ما هست از فراق
Номи ҷудои ту далерона барда ем
نام جدایی تو دلیرانه بردهایم
Мастем , ончунон ки ба қасди ҳалоки хеш
مستیم، آنچنان که به قصد هلاک خویش
Ханҷар ба хасму санг ба девона барда ем
خنجر به خصم و سنگ به دیوانه بردهایم
Аз соя худем румони мо рамидагон
از سایه خودیم رمان ما رمیدگان
Каз кунҷи хонаи ганҷ ба вайрона барда ем
کز کنج خانه گنج به ویرانه بردهایم
Ҳарфӣ бигӯ , бипурс , « назирӣ » чаҳ муҳаррамӣ аст
حرفی بگو، بپرس، «نظیری» چه محرمی است
Ҳасрат ба ошноӣии бегона барда ем
حسرت به آشناییی بیگانه بردهایم