Пеш биншин соғарии бустону табъ озод кун

پیش بنشین ساغری بستان و طبع آزاد کن

Венаи парасторони маъниро , ба гуфтӣ шод кун

وین پرستاران معنی را، به گفتی شاد کن

Таҳтаи таълими гардуни байну нақш дар ҳамаш

تخته تعلیم گردون بین و نقش در همش

Ханда чун шогирди зираки табъ бар устод кун

خنده چون شاگرد زیرک طبع بر استاد کن

Ин рақам зиштаст тарҳи тозае бар сафҳаи каш

این رقم زشتست طرح تازه ای بر صفحه کش

Вена банно сустаст қасри қоимӣ бунёд кун

وین بنا سستست قصر قایمی بنیاد کن

Абри соқӣ аз ҳавои сарв бар бустон гирист

ابر ساقی از هوای سرو بر بستان گریست

Ъндлибои гули гиребон май дард фарёд кун

عندلیبا گل گریبان می درد فریاد کن

Оқибат чун ҷой мо хокаст кори об ба

عاقبت چون جای ما خاکست کار آب به

Гул каз оташ май гудозади такяи гӯ бар бод кун

گل کز آتش می گدازد تکیه گو بر باد کن

Дар намозами дили зи махмурӣ ба сад ҷо ме равад

در نمازم دل ز مخموری به صد جا می رود

Қибла гум шуд мӯҳтасиби майхонаро обод кун

قبله گم شد محتسب میخانه را آباد کن

Чашми мастати шаб ба маъбадҳо харобӣ ме кунад

چشم مستت شب به معبدها خرابی می کند

Порсоёнро ба май хӯрдан мборкбод кун

پارسایان را به می خوردن مبارکباد کن

Гар нивисам шиква май тарсам ки нашиносӣ маро

گر نویسم شکوه می ترسم که نشناسی مرا

Он ки аз ҳолаш накардӣ ёди ҳаргиз , ёд кун

آن که از حالش نکردی یاد هرگز، یاد کن

Шукри ин давлат ки даврон бар муроди ҳасани тест

شکر این دولت که دوران بر مراد حسن تست

Бода дар ҷом « назирӣ » то хат Бағдод кун

باده در جام «نظیری » تا خط بغداد کن