Сад ғами зи ғам пиёла сетанд ба ёди ман

صد غم ز غم پیاله ستاند به یاد من

Сад ғуссаи теғ тез кунад дар ъиноди ман

صد غصه تیغ تیز کند در عناد من

Гардад зи шайху брҳмнми кори баста тар

گردد ز شیخ و برهمنم کار بسته تر

Дар чини абрӯии ту гиреҳ шуд кушоди ман

در چین ابروی تو گره شد گشاد من

Тасбеҳу саҷда аз гул майхона ме кунам

تسبیح و سجده از گل میخانه می کنم

Хоки муродбахши броди муроди ман

خاک مرادبخش برآد مراد من

Пурвои роҳибу сари зуннорам аз куҷост

پروای راهب و سر زنارم از کجاست

Бояд ба бути дуруст буд эътиқоди ман

باید به بت درست بود اعتقاد من

Баъди висоли рахна ба корам наме кунад

بعد وصال رخنه به کارم نمی کند

Аз бас ба ишқ гашта қавии иттиҳоди ман

از بس به عشق گشته قوی اتحاد من

Бар оташами хумори шароби ту оби рехт

بر آتشم خمار شراب تو آب ریخت

Ҷомӣ бануш ва дӯд барор аз ниҳоди ман

جامی بنوش و دود برآر از نهاد من

Чанде ба ҳила рафт « назирӣ » ба роҳи ақл

چندی به حیله رفت «نظیری » به راه عقل

Ҳаргиз бар он рабӯда набӯд эътимоди ман

هرگز بر آن ربوده نبود اعتماد من