Дармони заъфи дил ба лаб нӯшханд кун

درمان ضعف دل به لب نوشخند کن

Ҳарфӣ бигӯӣу машку гулобӣ ба қанд кун

حرفی بگوی و مشک و گلابی به قند کن

Лаби пок аз тарашшӯҳи об ҳаром кард

لب پاک از ترشح آب حرام کرد

Тарафи радо ба гардани сӯфӣ каманд кун

طرف ردا به گردن صوفی کمند کن

Буии абуси орифи шаҳрами димоғи сӯхт

بوی عبوس عارف شهرم دماغ سوخت

Ходим биор миҷмару фикр сапанд кун

خادم بیار مجمر و فکر سپند کن

Заҳрам ба раги зи ҳосиди бдгўӣ май дӯд

زهرم به رگ ز حاسد بدگوی می دود

Нешами з дил барору алоҷ газанд кун

نیشم ز دل برآر و علاج گزند کن

Бо мо бадаст хасм ки худ аз чаҳ хуб нест

با ما بد است خصم که خود از چه خوب نیست

Гӯи аштлм ба тинат ноарҷманд кун

گو اشتلم به طینت ناارجمند کن

Он кас ки дайн надорад ва гуяд ки орифам

آن کس که دین ندارد و گوید که عارفم

Такфир ӯ ба миллати ҳафтод ва анд кун

تکفیر او به ملت هفتاد و اند کن

То кӣ чу мавҷи об ба ҳар сӯ шитофтан

تا کی چو موج آب به هر سو شتافتن

Дар айни баҳри пой чу гирдоб банд кун

در عین بحر پای چو گرداب بند کن

Нақдати ҳамаи з рӯй риёи қалб монда аст

نقدت همه ز روی ریا قلب مانده است

Саррофи хеши шӯи сухан чун ва чанд кун

صراف خویش شو سخن چون و چند کن

Душман агар ба суфраи ту миҳмон шавад

دشمن اگر به سفره تو میهمان شود

Сарбахшу номи хеш ба ҳиммат баланд кун

سربخش و نام خویش به همت بلند کن

Ороиши бурун чаҳ кунӣ пашми гўспнд

آرایش برون چه کنی پشم گوسپند

Гиреҳгӣ ки дар дарунаст туро гўспндкн

گرگی که در درونست تو را گوسپندکن

Афғон ки сӯхтӣ ва ба марҳам наме харӣ

افغان که سوختی و به مرهم نمی خری

Онро ки доғ менаҳй аввал писанд кун

آن را که داغ می نهی اول پسند کن

Олӣ намӯда ишқ « назирӣ » мақоми ту

عالی نموده عشق «نظیری » مقام تو

Маънии баландовару даъвӣ баланд кун

معنی بلند آور و دعوی بلند کن