Нӯш май резади ҳадисат дар газанди хештан

نوش می‌ریزد حدیثت در گزند خویشتن

Талх аз он гӯйӣ ки дории поси қанди хештан

تلخ از آن گویی که داری پاس قند خویشتن

Баси парешони сохтӣ зулфи дарози хеш ро

بس پریشان ساختی زلف دراز خویش را

Гарданӣ нагузоштӣ фориғи зи банди хештан

گردنی نگذاشتی فارغ ز بند خویشتن

Ҳеҷ кории пеш аз ишқат ба ком ман набӯд

هیچ کاری پیش از عشقت به کام من نبود

Чун писандидӣ марои гаштами писанди хештан

چون پسندیدی مرا گشتم پسند خویشتن

Давлати ишқи туами ҳргаҳ ба хотир бугзарад

دولت عشق توام هرگه به خاطر بگذرد

Саҷдаи орми пеши бахти арҷманди хештан

سجده آرم پیش بخت ارجمند خویشتن

Бо хаёлии мӯнисам каз фикри худ дар ваҳшатам

با خیالی مونسم کز فکر خود در وحشتم

Аз азизии новарами сар дар каманди хештан

از عزیزی ناورم سر در کمند خویشتن

Ҳргаҳ аз маҷлиси абиру дӯд берун оваранд

هرگه از مجلس عبیر و دود بیرون آورند

Дафъи чашми бад барам дӯди сапанди хештан

دفع چشم بد برم دود سپند خویشتن

Роми дили зулфи сияҳ морат нашуд шарманда ам

رام دل زلف سیه مارت نشد شرمنده‌ام

Аз фусуну даъвати носӯдманди хештан

از فسون و دعوت ناسودمند خویشتن

Сулҳу ҷангат бар дилами майдони тоқати танги сохт

صلح و جنگت بر دلم میدان طاقت تنگ ساخت

Арсае ҷӯи дархури сайри саманди хештан

عرصه‌ای جو درخورِ سِیْرِ سمند خویشتن

Ъшқбозӣ гарчи мегӯям хатокорӣ буд

عشقبازی گرچه می‌گویم خطاکاری بُوَد

Барнагардам зини хатокорӣ ба панди хештан

برنگردم زین خطاکاری به پند خویشتن

Пеши гуфторат « назирӣ » ҷон ба таҳсин ме диҳад

پیش گفتارت «نظیری» جان به تحسین می‌دهد

Ноз кун бар ҳасани идроки баланди хештан

ناز کن بر حسن ادراک بلند خویشتن