Чаҳ хушаст аз ду икдли сари ҳарфи боз кардан

چه خوشست از دو یکدل سر حرف باز کردن

Сухани гузаштаи гуфтани гиларо дароз кардан

سخن گذشته گفتن گله را دراز کردن

Гуҳӣ аз ниёзи пинҳони назарӣ ба меҳр дидан

گهی از نیاز پنهان نظری به مهر دیدن

Гуҳӣ аз итоби зоҳири нигаҳӣ ба ноз кардан

گهی از عتاب ظاهر نگهی به ناز کردن

Асари итоби бурдани зи дили ҳам андаки андак

اثر عتاب بردن ز دل هم اندک اندک

Ба бдиҳаҳ офаридан , ба баҳонаи соз кардан

به بدیهه آفریدن، به بهانه ساز کردن

Ту агар ба ҷаври сӯзии з ҷФокшон наёяд

تو اگر به جور سوزی ز جفاکشان نیاید

Биҷуз аз дуои ҷонати зи сари ниёз кардан

بجز از دعای جانت ز سر نیاز کردن

На чунон гирифтае ҷо ба миёни ҷони ширин

نه چنان گرفته ای جا به میان جان شیرین

Ки тавон туроу ҷонро зи ҳам имтиёз кардан

که توان تو را و جان را ز هم امتیاز کردن

з хумор менадорам сару барги саҷдаи бут

ز خمار می ندارم سر و برگ سجده بت

Дилу хотир парешон натавон намоз кардан

دل و خاطر پریشان نتوان نماز کردن

Ту ба хештан чаҳ кардӣ ? ки ба мо кунӣ « назирӣ »

تو به خویشتن چه کردی؟ که به ما کنی «نظیری»

Ба худо ки воҷиб омад зи ту эҳтироз кардан

به خدا که واجب آمد ز تو احتراز کردن