Мардона қиморӣ кун дастӣ ба ду олами зан

مردانه قماری کن دستی به دو عالم زن

Хслӣ ки наҳй пар на нақшӣ ки занӣ кам зан

خصلی که نهی پر نه نقشی که زنی کم زن

Ҳар дам чу фалаки лаъибӣ аз пардаи буруни оре

هر دم چو فلک لعبی از پرده برون آری

Ин шӯъбадаи як сӯ на венаи маъракаи барҳами зан

این شعبده یک سو نه وین معرکه برهم زن

Гар меҳр наҳй бар дил аз шавқи паёпай на

گر مهر نهی بر دل از شوق پیاپی نه

Вари қуфли занӣ бар лаб аз ратли дамодами зан

ور قفل زنی بر لب از رطل دمادم زن

Бенаии ҷони хоҳии шамшер ба тораки зан

بینایی جان خواهی شمشیر به تارک زن

Огоҳии дили хоҳии алмос ба марҳами зан

آگاهی دل خواهی الماس به مرهم زن

Ту баҳр чаҳ хомӯшӣ каз ҳеҷ наяндешӣ

تو بهر چه خاموشی کز هیچ نیندیشی

Ман пос гуҳар дорам ғаввоси Неи дами зан

من پاس گهر دارم غواص نیی دم زن

Имони зи яқини хезад аз ҳар чаҳ ба шак бошӣ

ایمان ز یقین خیزد از هر چه به شک باشی

Дар оташи ҳурмони байн ё бар маҳаки ғами зан

در آتش حرمان بین یا بر محک غم زن

Муъмин натавон гуфтани ошиқ ки муҷоҳид нест

مؤمن نتوان گفتن عاشق که مجاهد نیست

Рӯи бӯса чу сарбозон бар турраи парчами зан

رو بوسه چو سربازان بر طره پرچم زن

Шодӣу ғами ошиқи туам ба замин оянд

شادی و غم عاشق توام به زمین آیند

Тахт аз паии сури мо дар ҳалқаи мотами зан

تخت از پی سور ما در حلقه ماتم زن

Мо ҷон ба ҳавои ту додеми дарин гулшан

ما جان به هوای تو دادیم درین گلشن

Бар ҳастӣ мо доман чун бод ба шабнами зан

بر هستی ما دامن چون باد به شبنم زن

То узр гунаҳ гуяд он рӯй биҳиштӣ ро

تا عذر گنه گوید آن روی بهشتی را

Холӣ дигар аз исён бар ҷабҳаи одами зан

خالی دگر از عصیان بر جبهه آدم زن

Гар каъба ҳавас дорад эҳроми рахти бандад

گر کعبه هوس دارد احرام رخت بندد

Чун холи занхдонати гӯи ғӯта ба замзами зан

چون خال زنخدانت گو غوطه به زمزم زن

Шаръи охир сангинаст побанди табиат ро

شرع آخر سنگین است پابند طبیعت را

Аз каъбаи гули бркн дар каъбаи аъзами зан

از کعبه گل برکن در کعبه اعظم زن

Ҷонӣаст « назирӣ »ро бемори лабу чашмат

جانیست «نظیری » را بیمار لب و چشمت

ё шарбати нофеъи даҳ ё зарбати муҳками зан

یا شربت نافع ده یا ضربت محکم زن