Айши тангам каз дил афшурдан чакад хуноби азу
عیش تنگم کز دل افشردن چکد خوناب ازو
Чашми сӯзани дон ки тор ояд ба печу тоби азу
چشم سوزن دان که تار آید به پیچ و تاب ازو
Аҳд мамнӯн хоҳадам аз хеш чун гӯям мабош
عهد ممنون خواهدم از خویش چون گویم مباش
Хшги солиро ки гардад обрӯ ноёб азу
خشگ سالی را که گردد آبرو نایاب ازو
Ҳеҷ каси рахт аз тилисми осмони беруни набард
هیچ کس رخت از طلسم آسمان بیرون نبرد
Киштии сад чун Сикандари монда дар гирдоби азу
کشتی صد چون سکندر مانده در گرداب ازو
Арсаи Кайхусрав ва афросйобаст ин бисот
عرصه کیخسرو و افراسیابست این بساط
Бас ба хӯни ғлтидаҳи бинии рустаму Суҳроби азу
بس به خون غلطیده بینی رستم و سهراب ازو
Хилвати шаби зиндаи дорони ваҷду завқӣ гар надошт
خلوت شب زنده داران وجد و ذوقی گر نداشت
Дилбарӣ омад ки гардад масти шайху шоби азу
دلبری آمد که گردد مست شیخ و شاب ازو
намеравад аз дасти фурсати зӯдтар дар боз кун
می رود از دست فرصت زودتر در باز کن
Шамъ ҳоҷат нест , гирад хонаро маҳтоби азу
شمع حاجت نیست، گیرد خانه را مهتاب ازو
Аз даруни соғари мёўри вази бурун мутриб махоҳ
از درون ساغر میاور وز برون مطرب مخواه
Бедаф ва мегарм гардад суҳбати асҳоби азу
بی دف و می گرم گردد صحبت اصحاب ازو
Лутфи халқаши айби муҳтоҷони бипушад ғам махӯр
لطف خلقش عیب محتاجان بپوشد غم مخور
Бӯрёӣ фақр гардад бистари санҷоби азу
بوریای فقر گردد بستر سنجاب ازو
Наъра ё ҳӣ мазан барги сабӯҳии сози даҳ
نعره یا حی مزن برگ صبوحی ساز ده
Офтобаст ӯ намонда ҳеҷ кас дар хоби азу
آفتابست او نمانده هیچ کس در خواب ازو
Гар эмоми масҷидаш мأмўм бинад дар намоз
گر امام مسجدش مأموم بیند در نماز
Рӯй бар асҳобастад пушт бар миҳроби азу
روی بر اصحاب استد پشت بر محراب ازو
Ёри зираки табъ ва нозук гӯаст дилгираши мсоз
یار زیرک طبع و نازک گوست دلگیرش مساز
Ҳон « назирӣ » нукта Эй мепресс дар ҳар боби азу
هان «نظیری » نکته ای می پرس در هر باب ازو