Ба дил фигор дорам гила бениҳоят аз ту

به دل فگار دارم گله بی نهایت از تو

Ба кадом умедворӣ накунам шикоят аз ту

به کدام امیدواری نکنم شکایت از تو

Ба ҳазор ҷони сипории з ҷафо наомадӣ боз

به هزار جان سپاری ز جفا نیامدی باز

Шудаи ноумеди дигари дили ман ба ғоят аз ту

شده ناامید دیگر دل من به غایت از تو

Сару барги ман надорӣ ба куҷои рӯм ? чаҳ созам ?

سر و برگ من نداری به کجا روم؟ چه سازم؟

Дили пари шикоят аз ғами лаби пари ҳикоят аз ту

دل پر شکایت از غم لب پر حکایت از تو

Ту ба ханда лаб биҷунбон дилу ҷон ба ту мусаллам

تو به خنده لب بجنبان دل و جان به تو مسلم

Ту ба раҳм оштӣ кун ман ва ин вилоят аз ту

تو به رحم آشتی کن من و این ولایت از تو

зи рақиб агар таназзул накунам чаҳ чораи созам

ز رقیب اگر تنزل نکنم چه چاره سازم

Ки агар ба хӯн бигардам нарасад ҳимоят аз ту

که اگر به خون بگردم نرسد حمایت از تو

Ба азин наметавон шуд ки насиб шуд зи аввал

به ازین نمی توان شد که نصیب شد ز اول

Гунаҳу ҷиноят аз ман караму аноят аз ту

گنه و جنایت از من کرم و عنایت از تو

Дам марг шуд « назирӣ » зи ҷафоаши дил тиҳӣ кун

دم مرگ شد «نظیری » ز جفاش دل تهی کن

Ки ба рӯзи ҳашар ҳарфӣ накунад сироят аз ту

که به روز حشر حرفی نکند سرایت از تو