Нест зини мазраъи обу донаи мо

نیست زین مزرع آب و دانه ما

Малакӯтаст ошиёнаи мо

ملکوتست آشیانه ما

Кебеки кҳсору булбули гулзор

کبک کهسار و بلبل گلزار

Гӯш доранд бар таронаи мо

گوش دارند بر ترانه ما

Ҳар тарафи сӯрати тоза Эй банданд

هر طرف صورت تازه ای بندند

Аз ғазалҳои ошиқонаи мо

از غزل های عاشقانه ما

Ҳарф ширин шавад фаромӯшаш

حرف شیرین شود فراموشش

Хсрўор башнавад фасонаи мо

خسرو ار بشنود فسانه ما

Дайни фурӯашони хона бар дӯшем

دین فروشان خانه بر دوشیم

Далқу дастори мости хонаи мо

دلق و دستار ماست خانه ما

Ба силами малик ва мол ме бозем

به سلم ملک و مال می بازیم

Дил хурсанд баси хазонаи мо

دل خرسند بس خزانه ما

Лмн алмалик мезанем имрӯз

لمن الملک می زنیم امروز

Ғайр мо кист дар замонаи мо

غیر ما کیست در زمانه ما

Хури пас аз устуво суҷуд кунад

خور پس از استوا سجود کند

Бас баландаст остонаи мо

بس بلند است آستانه ما

Ҳазар аз мо ки барқ дар абрем

حذر از ما که برق در ابریم

Раъд менолад аз забонаи мо

رعد می نالد از زبانه ما

Захми қавси қазо ба мо нарасад

زخم قوس قضا به ما نرسد

Ҳаст тири қадари нишонаи мо

هست تیر قدر نشانه ما

Харҷи як рӯза « назирӣ » нест

خرج یک روزه «نظیری » نیست

Ҳосили умри ҷовдонаи мо

حاصل عمر جاودانه ما