Ҳар рӯз ҷӯям оби рухи рӯзи рафта ро

هر روز جویم آب رخ روز رفته را

Гӯям ба фахри нанги зи мардуми наҳуфта ро

گویم به فخر ننگ ز مردم نهفته را

Лаби бастам аз сухан ки дарин маҷмаъи нифоқ

لب بستم از سخن که درین مجمع نفاق

Ба ёфтам з гуфта ҳадис нагуфта ро

به یافتم ز گفته حدیث نگفته را

Ҳаргизи шаби умед ба даврон ман надид

هرگز شب امید به دوران من ندید

Ҷом май дусолау моҳи ду ҳафта ро

جام می دوساله و ماه دو هفته را

Хафоаши бахти ман чу набинад чаҳ фоида

خفاش بخت من چو نبیند چه فایده

Гар серума зоФтоб кашад чашми хуфта ро

گر سرمه زآفتاب کشد چشم خفته را

Дар хӯн ҳамеша нашутур мижгон шикаста ам

در خون همیشه نشتر مژگان شکسته ام

Носуфта кардаам ҳамаи дарҳои суфта ро

ناسفته کرده ام همه درهای سفته را

Фарроши кӯии дӯсти шӯ эй нолаи як саҳар

فراش کوی دوست شو ای ناله یک سحر

Дар чашм бахт кун хасу хошоки рафта ро

در چشم بخت کن خس و خاشاک رفته را

Заҳраст оби дида « назирӣ » на ашки талх

زهرست آب دیده «نظیری » نه اشک تلخ

Дар дида об мекунам алмоси тафта ро

در دیده آب می کنم الماس تفته را