Ба баридан наравад завқи ту зи андешаи мо

به بریدن نرود ذوق تو ز اندیشه ما

Солҳо панҷа ба ҳам дода рагу решаи мо

سال ها پنجه به هم داده رگ و ریشه ما

Асли мо оби зи сарчашма таҳқиқ хӯрд

اصل ما آب ز سرچشمه تحقیق خورد

Гули таслим ва ризо оварад андешаи мо

گل تسلیم و رضا آورد اندیشه ما

Май Мансур ки дар ҷӯши зи хомиҳо буд

می منصور که در جوش ز خامی ها بود

Баъди даврӣ ба қавоми омада дар шишаи мо

بعد دوری به قوام آمده در شیشه ما

Дар хас ва хор набинем ба ҷузи ҷилваи дӯст

در خس و خار نبینیم به جز جلوه دوست

Шаҷари водии эмин буд аз бешаи мо

شجر وادی ایمن بود از بیشه ما

Ишқ оварда халили аллоҳ аз озр чаҳ аҷаб

عشق آورده خلیل الله از آزر چه عجب

ё смдгўӣ шавадгар санам аз тешаи мо

یا صمدگوی شود گر صنم از تیشه ما

Кӯҳ кун аз ҳунар ишқ надорад номӣ

کوه کن از هنر عشق ندارد نامی

Номи мо рост ки ишқаст ҳамин пешаи мо

نام ما راست که عشق است همین پیشه ما

Гули барги чамани ишқ « назирӣ » моием

گل برگ چمن عشق «نظیری » ماییم

Наравад то абад аз хоки рагу решаи мо

نرود تا ابد از خاک رگ و ریشه ما