Ту бар сари кӯдакони ниҳода
تو بر سر کودکان نهاده
Мо бар кафи дасти ҷони ниҳода
ما بر کف دست جان نهاده
Баси санги гарон ба байъи ҷон ҳо
بس سنگ گران به بیع جان ها
Дар пилаи абрувони ниҳода
در پله ابروان نهاده
Як суд намӯда зери зулфат
یک سود نموده زیر زلفت
Дар ҳар шикании зиёни ниҳода
در هر شکنی زیان نهاده
Дар қанди ту ханда рахна карда
در قند تو خنده رخنه کرده
Мо ҷон ба қусӯри он ниҳода
ما جان به قصور آن نهاده
Лаб дода ба муштарии шукри чаш
لب داده به مشتری شکر چش
Пас нархи шукри гарони ниҳода
پس نرخ شکر گران نهاده
Мо пасти гирифтаи нархи нозат
ما پست گرفته نرخ نازت
Ту пой бар осмони ниҳода
تو پای بر آسمان نهاده
Бигрифта дилӣ чу хора дар бар
بگرفته دلی چو خاره در بر
Баси пушт ба парниёни ниҳода
بس پشت به پرنیان نهاده
Шаб ношудаи бастае дукон ро
شب ناشده بسته ای دکان را
Сангӣ ба калиди он ниҳода
سنگی به کلید آن نهاده
Шаҳрии паии як назар ба бомат
شهری پی یک نظر به بامت
Зар бар кафи посбони ниҳода
زر بر کف پاسبان نهاده
Вази шавқи ту ҷон дар остин ҳо
وز شوق تو جان در آستین ها
Рухи халқ бар остони ниҳода
رخ خلق بر آستان نهاده
Баси хоки зи бими ту « назирӣ »
بس خاک ز بیم تو «نظیری »
Бардошта дар даҳони ниҳода
برداشته در دهان نهاده