Ғам ба сазо додае дил ба наво карда Эй

غم به سزا داده‌ای دل به نوا کرده‌ای

Аз ту пазируфтаам ҳарчӣ ато карда Эй

از تو پذیرفته‌ام هرچه عطا کرده‌ای

Ҷузи гулу барги ризои ҳосил таслим нест

جز گل و برگ رضا حاصل تسلیم نیست

Бехи ситами кандае қатъ ҷафо карда Эй

بیخ ستم کنده‌ای قطع جفا کرده‌ای

Навбат шодӣ задем бандагӣ аз мо нарафт

نوبت شادی زدیم بندگی از ما نرفت

Шуҳра ба доғи тўоим гарчи раҳо карда Эй

شهره به داغ توایم گرچه رها کرده‌ای

Ҷуфти бало чун шудем гарна ба рӯзи аласт

جفت بلا چون شدیم گرنه به روز الست

Мо ки балӣ гуфтаем фаҳм бало карда Эй

ما که بلی گفته‌ایم فهم بلا کرده‌ای

Ҳаркии ту радаш кунӣ муфт нагирад касе

هرکه تو ردش کنی مفت نگیرد کسی

Ҳам ту ба ҳеҷам бихар чун ту баҳо карда Эй

هم تو به هیچم بخر چون تو بها کرده‌ای

Ишқи ту мастӣ ба халқ бе май ва соғар диҳад

عشق تو مستی به خلق بی می و ساغر دهد

Бар дар майхонаам аз чаҳ гадо карда Эй

بر در میخانه‌ام از چه گدا کرده‌ای

Ҳаркии ҷамол ту дид давлат ҷовид ёфт

هرکه جمال تو دید دولت جاوید یافت

Сояи зулфи сияҳи пар ҳумо карда Эй

سایه زلف سیه پر هما کرده‌ای

Мо зи қусӯри адаби ғарқ гунаҳ гашта ем

ما ز قصور ادب غرق گنه گشته‌ایم

Ту зи алавии ҳаёи стар хато карда Эй

تو ز علوی حیا ستر خطا کرده‌ای

Ғоибу ҳозир ба мо дар ҳама ҷо бӯда Эй

غایب و حاضر به ما در همه‌جا بوده‌ای

Пушт ба ту кардаем рӯй ба мо карда Эй

پشت به تو کرده‌ایم روی به ما کرده‌ای

Гиряи шаб рӯ кунад шаҳнагии дил чаро ?

گریه شب رو کند شحنگی دل چرا؟

Мардумаки дидаро лаъл қабо карда Эй

مردمک دیده را لعل قبا کرده‌ای

Қатъ маваддат намой ёр « назирӣ » мабош

قطع مودت نمای یار «نظیری» مباش

Соягар аз офтоби ҳеҷ ҷудо карда Эй

سایه گر از آفتاب هیچ جدا کرده‌ای