Дар шаҳру кӯи ҳангомаҳо баҳр тамошо карда Эй

در شهر و کو هنگامه‌ها بهر تماشا کرده‌ای

То халқро ғофил кунӣ сад фитна барпо карда Эй

تا خلق را غافل کنی صد فتنه برپا کرده‌ای

Васвосёни ақлро дар қайди шаръи афканда Эй

وسواسیان عقل را در قید شرع افکنده‌ای

Сўдоиёни ишқро саргарм савдо карда Эй

سوداییان عشق را سرگرم سودا کرده‌ای

Рӯзи қиёмати ҳам аҷабгар коми муштоқони диҳӣ

روز قیامت هم عجب گر کام مشتاقان دهی

Ту каз фиреби ваъдае дилҳо шикеб карда Эй

تو کز فریب وعده‌ای دل‌ها شکیبا کرده‌ای

Зулфии пар аз хосу хадами рӯеи гирифтораши ҳашам

زلفی پر از خاص و خدم رویی گرفتارش حشم

Арзи таҷаммули дидае оҳанг ғавғо карда Эй

عرض تجمل دیده‌ای آهنگ غوغا کرده‌ای

Дар хилвату азлати зи ту ғоиб намегардад касе

در خلوت و عزلت ز تو غایب نمی‌گردد کسی

Сад обиди мастурро дар шаҳр расво карда Эй

صد عابد مستور را در شهر رسوا کرده‌ای

Неи ёру муҳаррамро гузари неи сабру роҳатро мақар

نی یار و محرم را گذر نی صبر و راحت را مقر

Охири дарин вайронаи дил танҳо чисон ҷо карда Эй

آخر درین ویرانه دل تنها چسان جا کرده‌ای

Тарсам ки дар рӯз ҷазо гиранд халқии доманат

ترسم که در روز جزا گیرند خلقی دامنت

Бо дигарон борӣ макун ҷӯрӣ ки бо мо карда Эй

با دیگران باری مکن جوری که با ما کرده‌ای

Ин ишқи коғоз аз ту шуд охир саранҷомӣ бидиҳ

این عشق کآغاز از تو شد آخر سرانجامی بده

Таҳрик шавқӣ додае корӣ тақозо карда Эй

تحریک شوقی داده‌ای کاری تقاضا کرده‌ای

Ҳар ишва мехоҳӣ бидиҳ пеш « назирӣ » нася нест

هر عشوه می‌خواهی بده پیش «نظیری» نسیه نیست

Имрӯзи нақдӣ дар назаргар ваъда фардо карда Эй

امروز نقدی در نظر گر وعده فردا کرده‌ای