Азин маҷлис наме хезади дамӣ коҳё кунад гӯшӣ

ازین مجلس نمی خیزد دمی کاحیا کند گوشی

Пиёла чашм бигушоед суроҳеи вокнди гӯшӣ

پیاله چشم بگشاید صراحی واکند گوشی

Гарон шуд ҳасани шамъ аз базлаи санҷон мутрибӣ хоҳам

گران شد حسن شمع از بذله سنجان مطربی خواهم

Ки аз таҳрири гулбонги ғазал гуё кунад гӯшӣ

که از تحریر گلبانگ غزل گویا کند گوشی

Агар май дар хурӯш ояд дами мутриб ба ҷӯш ояд

اگر می در خروش آید دم مطرب به جوش آید

Сари маънии талаб бо сад зиён савдо кунад гӯшӣ

سر معنی طلب با صد زیان سودا کند گوشی

Танини боли мӯр аз лаҳҷаи Довӯди ёди орад

طنین بال مور از لهجه داود یاد آرد

Дарин пардаи магас бар нағма анқо кунад гӯшӣ

درین پرده مگس بر نغمه عنقا کند گوشی

Марои сад шарҳи ғам бар рӯй ҳам афтод ва ӯ худ ро

مرا صد شرح غم بر روی هم افتاد و او خود را

Ба тамкини нуктае пурсад , ба истиғно кунад гӯшӣ

به تمکین نکته ای پرسد، به استغنا کند گوشی

Касе завқ аз мақомоти ҳазор мо тавонад кард

کسی ذوق از مقامات هزار ما تواند کرد

Ки аз ҳар узв ҳамчун шохи гул пайдо кунад гӯшӣ

که از هر عضو همچون شاخ گل پیدا کند گوشی

Замир пургуҳар дорам қарини абри Нитсаоне

ضمیر پرگهر دارم قرین ابر نیسانی

Суханро мустамеъ хоҳам ки чун дарё кунад гӯшӣ

سخن را مستمع خواهم که چون دریا کند گوشی

Зулайхое бибояд то ҳадиси ишқу савдо ро

زلیخایی بباید تا حدیث عشق و سودا را

зи сари мъҷри барандозад ба рағбати вокнди гӯшӣ

ز سر معجر براندازد به رغبت واکند گوشی

Дар байти алҳзни ёқӯби бандадгар бшир ояд

در بیت الحزن یعقوب بندد گر بشیر آید

Парешон гардадаш хотир ки бар ҳарҷо кунад гӯшӣ

پریشان گرددش خاطر که بر هرجا کند گوشی

Дарин маҷлис ки каси ному салом кас наме гирад

درین مجلس که کس نام و سلام کس نمی گیرد

Ниёзӣ арза хоҳам кард агар парво кунад гӯшӣ

نیازی عرضه خواهم کرد اگر پروا کند گوشی

« назирӣ » кист ? мискинӣ ба аҳли фақри ҳам суҳбат

«نظیری » کیست؟ مسکینی به اهل فقر هم صحبت

На пеши ҷами баради арзӣ , на бар доро кунад гӯшӣ

نه پیش جم برد عرضی، نه بر دارا کند گوشی