Чамани қрбонгаҳ дунёӣ хунхораст пиндорӣ

چمن قربانگه دنیای خونخوارست پنداری

Дариғо гул ки шох гулбунаш дораст пиндорӣ

دریغا گل که شاخ گلبنش دارست پنداری

Саҳар мегуфт бо парвонаи булбули ҳол ва ме нолид

سحر می گفت با پروانه بلبل حال و می نالید

Ки гул шуд зуди охир шуъла хораст пиндорӣ

که گل شد زود آخر شعله خارست پنداری

Ба суръати ончунон савдоӣ бустон мешавад охир

به سرعت آنچنان سودای بستان می شود آخر

Ки атфоли чаманро гул ба бозораст пиндорӣ

که اطفال چمن را گل به بازارست پنداری

Гулу наргиси баҳои бустон ҳар саҳар махмур ме хезанд

گل و نرگس بها بستان هر سحر مخمور می خیزند

Калиди боғбон дар даст хумораст пиндорӣ

کلید باغبان در دست خمارست پنداری

Чунонам мегазад акнӯн тамошои чаман кардан

چنانم می گزد اکنون تماشای چمن کردن

Ки шакли ғунча бар гулбун сар мораст пиндорӣ

که شکل غنچه بر گلبن سر مارست پنداری

Назар май бандам аз гулзору нақши ёр май байнам

نظر می بندم از گلزار و نقش یار می بینم

Ба чашмами ҳаркии ғайр аз ёр , ағёраст пиндорӣ

به چشمم هرکه غیر از یار، اغیارست پنداری

Надорад вазн , колои ду олам назд савдоем

ندارد وزن، کالای دو عالم نزد سودایم

Сиррӣ дорам ки Юсуфро харидораст пиндорӣ

سری دارم که یوسف را خریدارست پنداری

Кадомин нағма каз рагҳои ҷонами барнамеи хезад

کدامین نغمه کز رگ های جانم برنمی خیزد

Ҳамеша мутрибамро захма бар тораст пиндорӣ

همیشه مطربم را زخمه بر تارست پنداری

« назирӣ » баста будам лаб ки ишқи афсона кӯтаҳ кард

«نظیری » بسته بودم لب که عشق افسانه کوته کرد

Сухани бардошти бурқаъ қисса бисёраст пиндорӣ

سخن برداشت برقع قصه بسیارست پنداری