Зон анбарин кулола ки бар сари ниҳода Эй
زان عنبرین کلاله که بر سر نهاده ای
Миннат ба тоҷ бар сари қайсари ниҳода Эй
منت به تاج بر سر قیصر نهاده ای
Бар чеҳраи зулфу хол буд хуши намо валек
بر چهره زلف و خال بود خوش نما ولیک
Хат бар изор аз ҳамаи хуштар ниҳода Эй
خط بر عذار از همه خوشتر نهاده ای
Оғӯши ҷонам аз бару мӯят муаттар аст
آغوش جانم از بر و مویت معطر است
Гул дар шиканҷи зулфи мънбри ниҳода Эй
گل در شکنج زلف معنبر نهاده ای
Ҳасани ту зевари ту басаст ӣнқадар чаро
حسن تو زیور تو بس است اینقدر چرا
Бар гӯшу синаи заҳмати зевари ниҳода Эй
بر گوش و سینه زحمت زیور نهاده ای
Тартиби сози ҷашн мулӯкона карда Эй
ترتیب ساز جشن ملوکانه کرده ای
Асбоби базму разми баробари ниҳода Эй
اسباب بزم و رزم برابر نهاده ای
Мино ба кафи зи соиди симини гирифта Эй
مینا به کف ز ساعد سیمین گرفته ای
Ханҷар ба пеш аз май аҳмари ниҳода Эй
خنجر به پیش از می احمر نهاده ای
Аз кибр бар муроди дили каси набӯда Эй
از کبر بر مراد دل کس نبوده ای
Тӯҳмат ба бахту ҷурм бар ахтари ниҳода Эй
تهمت به بخت و جرم بر اختر نهاده ای
Хати ошиқи лабони пар аз ангабини тест
خط عاشق لبان پر از انگبین تست
Дар роҳи мӯри доми зи шукри ниҳода Эй
در راه مور دام ز شکر نهاده ای
Об ҳаёт мечакад аз лафз чун дарат
آب حیات می چکد از لفظ چون درت
Лаб бар зулоли Хизру Сикандари ниҳода Эй
لب بر زلال خضر و سکندر نهاده ای
Авроқи назму наср « назирӣ » бигӯ бисанҷ
اوراق نظم و نثر «نظیری » بگو بسنج
Баҳрӣ ба кафи сафинаи гавҳари ниҳода Эй
بحری به کف سفینه گوهر نهاده ای