Аз кам суханӣу сар ба зерӣ

از کم سخنی و سر به زیری

Додем ба хорҳо ҳарирӣ

دادیم به خارها حریری

Гаштем зи бандагии худованд

گشتیم ز بندگی خداوند

Султон шуд Аёз аз асирӣ

سلطان شد ایاز از اسیری

Мурғон чу нишоти мо бибинанд

مرغان چو نشاط ما ببینند

Бар гул накунанд хурда гирӣ

بر گل نکنند خرده گیری

Ноҳид агар ба мо нишинад

ناهید اگر به ما نشیند

Баҳром намекунад далерӣ

بهرام نمی کند دلیری

Моро ки ғизои ҷон шамем аст

ما را که غذای جان شمیم است

Пайваста кунад сабои бширӣ

پیوسته کند صبا بشیری

Мшгини нафас аз хаёл ёрем

مشگین نفس از خیال یاریم

Гирди рух гул кунад абирӣ

گرد رخ گل کند عبیری

Барадем ба охирати зи дунё

بردیم به آخرت ز دنیا

Дили гуруснагӣу чашми сирӣ

دل گرسنگی و چشم سیری

Ҳар дида ва хонда шуд фаромӯш

هر دیده و خوانده شد فراموش

Алои ту надида дар замирӣ

الا تو ندیده در ضمیری

Чун шохи хазон фитода будам

چون شاخ خزان فتاده بودم

Шуд шавқи туами Асои перӣ

شد شوق توام عصای پیری

Ҳастӣ зи вуҷӯди ту адами рост

هستی ز وجود تو عدم راست

Ъзст ба ҳеҷам ар пазирӣ

عزست به هیچم ار پذیری

Як бор « назирӣ » худам хон

یک بار «نظیری » خودم خوان

То шуҳра шавам ба бе « назирӣ »

تا شهره شوم به بی «نظیری »