Туро гуфтам зи субҳи васл мҳроФрўзтр бошӣ

تو را گفتم ز صبح وصل مهرافروزتر باشی

На каз доғу доъи дӯстон дилсӯзтар бошӣ

نه کز داغ و داع دوستان دلسوزتر باشی

Ба саъйат чун камон май хостам дар бар кашами рӯзӣ

به سعیت چون کمان می خواستم در بر کشم روزی

Чаҳ донистам ки аз тири қазои дил дузтар бошӣ

چه دانستم که از تیر قضا دل دوزتر باشی

Ман аз шуғли ту саргардон шудам дар абҷади дониш

من از شغل تو سرگردان شدم در ابجد دانش

Ту дар илми назар ҳар дами нукот омӯзтар бошӣ

تو در علم نظر هر دم نکات آموزتر باشی

Мисоли мо дарин бустони зимистон ва баҳор омад

مثال ما درین بستان زمستان و بهار آمد

Ки чандоне ки ман бади рӯзи ту беҳрузтар бошӣ

که چندانی که من بد روز تو بهروزتر باشی

На гардунӣ ки бо олами қаробат куштагӣ дорад

نه گردونی که با عالم قرابت کشتگی دارد

Чаро ҳарчанд зорӣ бишинавӣ кин тузтар бошӣ

چرا هرچند زاری بشنوی کین توزتر باشی

Тавозуъи ҷӯ ки месозад ғуруру саркашии хорат

تواضع جو که می سازد غرور و سرکشی خوارت

зи ҷамшед ар ба ҳасану дилбарӣ фирӯзтар бошӣ

ز جمشید ار به حسن و دلبری فیروزتر باشی

« назирӣ » то баҳори васли гул афшон шавад бояд

«نظیری » تا بهار وصل گل افشان شود باید

зи бустони дардии ҳиҷрони нишот андӯзтар бошӣ

ز بستان دردی هجران نشاط‌اندوزتر باشی