Хилватӣ хоҳаму савдои сари зулф касе

خلوتی خواهم و سودای سر زلف کسی

Дами гармӣ ки чароғии бФрўзди зи хасӣ

دم گرمی که چراغی بفروزد ز خسی

Аз гулами хор ба дил май хулди афсӯс ки нест

از گلم خار به دل می‌خلد افسوس که نیست

Пару болӣ ки гурезам ба шикофи қафасӣ

پر و بالی که گریزم به شکاف قفسی

Шуъла аз қаҳр ба болу пар парвона накард

شعله از قهر به بال و پر پروانه نکرد

Ончӣ аз лутф кунад шаҳд ба боли магасӣ

آنچه از لطف کند شهد به بال مگسی

Ғаму андешаи марои зуди даровард аз пой

غم و اندیشه مرا زود درآورد از پای

Пои барҷотар азин май талабади ишқ касе ?

پای برجاتر ازین می‌طلبد عشق کسی؟

Баси тнк ҳавсилаам даст ва дилӣ ме хоҳам

بس تنک حوصله‌ام دست و دلی می‌خواهم

Ки бигирам ба фиғони домани фарёдрасӣ

که بگیرم به فغان دامن فریادرسی

Маҳмилӣ нагзарад аз бодияи мо варна

محملی نگذرد از بادیه ما ورنه

Ҳама дар ваҷд ва самоъем ба бонги ҷарасӣ

همه در وجد و سماعیم به بانگ جرسی

Лофи сарбозии мо бо ту « назирӣ » ғалат аст

لاف سربازی ما با تو «نظیری» غلط است

Чун ту бар чеҳра надорем ғубори фарсӣ

چون تو بر چهره نداریم غبار فرسی