Гар ба сухани дароварами ишқи сухани сарой ро

گر به سخن درآورم عشقِ سخن‌سرای را

Бар бару дӯши сардаии гиряҳои ваҳои ро

بر بر و دوش، سر دهی گریهٔ های و های را

Гул ба хазон шукуфта шуд венаи дили бастаи воншд

گل به خزان شکفته شد؛ وین دل بسته وا نشد

Дар бен нохунаст неи бахти гиреҳи гушой ро

در بن ناخن است نی، بختِ گره گشای را

Неи зи раҳеи хабари даҳуми не ба дилӣ асар кунам

نی ز رهی خبر دهم؛ نی به دلی اثر کنم

Савти каҷами зи корвони замзама дароӣ ро

صوت کجم ز کاروان، زمزمهٔ درای را

Ҳар алмӣ ки саъбтар рӯзӣ ошиқон шавад

هر المی که صعب‌تر، روزیِ عاشقان شود

Туъмаи з устихон сазад ҳавсилае ро

طعمه ز استخوان سزد، حوصلهٔ همای را

Дарси адиб агар буд замзамаи муҳаббатӣ

درس ادیب اگر بود زمزمهٔ محبتی

Ҷумъа ба мактаб оварад Тифли гурезпоӣ ро

جمعه به مکتب آورد؛ طفل گریزپای را

Хотами ҷами шикастаи тани ҳайкали ишқи сохта

خاتم جم شکسته‌ تن، هیکل عشق ساخته

Манзар дӯст карда дили ҷом ҷаҳон намой ро

منظر دوست کرده دل، جام جهان‌نمای را

Пеш « назирӣ » аз малики дарди дилӣ барам ки ҳаст

پیش «نظیری » از مَلِک، درد دلی برم که هست

Бар дар шаҳи тараддудии нолаи он гадоӣ ро

بر در شه ترددی نالهٔ آن گدای را