Саҳар ки сунбулам аз ҷайб перҳан бикашӣ

سحر که سنبلم از جیب پیرهن بکشی

Гумон барам ки раги ҷонам аз бадан бикашӣ

گمان برم که رگ جانم از بدن بکشی

Шавад канор ва барам бе ту боғи урёнӣ

شود کنار و برم بی تو باغ عریانی

Ки ғораташ кунӣу сунбул ва саман бикашӣ

که غارتش کنی و سنبل و سمن بکشی

Шабам ба ҳам зада ёрб ту интиқоми маро

شبم به هم زده یارب تو انتقام مرا

зи субҳи золими қитоъи теғ зан бикашӣ

ز صبح ظالم قطاع تیغ زن بکشی

Шикаста шуд санами айшам аз халили сабоҳ

شکسته شد صنم عیشم از خلیل صباح

Ту дод ман самад аз ин санам шикан бикашӣ

تو داد من صمد از این صنم شکن بکشی

Ба нахли умри наёбади хазони перии роҳ

به نخل عمر نیابد خزان پیری راه

Ба навбаҳор агар бода куҳан бикашӣ

به نوبهار اگر باده کهن بکشی

Ба сояи гули ту он гиёҳ бе корам

به سایه گل تو آن گیاه بی کارم

Ки сар агар бикашам , бехам аз чаман бикашӣ

که سر اگر بکشم، بیخم از چمن بکشی

Хитоби ғамзаи хумори ту ба ман зонст

خطاب غمزه خمار تو به من زآنست

Ки масти ҳарфи худамсозӣ ва сухан бикашӣ

که مست حرف خودم سازی و سخن بکشی

зи чашми ҳиндӯии ту ин мизоҷ ме ояд

ز چشم هندوی تو این مزاج می آید

Ки сандалам ба ҷабини пеш брҳмн бикашӣ

که صندلم به جبین پیش برهمن بکشی

Аннани табъи ту дар дасти ноз ва бдхўиӣ аст

عنان طبع تو در دست ناز و بدخویی است

Аҷаб набошад агар сари з хештан бикашӣ

عجب نباشد اگر سر ز خویشتن بکشی

Асир карда ту аз хушӣ наёрад ёд

اسیر کرده تو از خوشی نیارد یاد

Чу Тифли хотираш аз хеш ва аз ватан бикашӣ

چو طفل خاطرش از خویش و از وطن بکشی

Муқайяди лаб ширин макун « назирӣ » дил

مقید لب شیرین مکن «نظیری » دل

Ки хусрав ар шӯии андӯҳ кӯҳкан бикашӣ

که خسرو ار شوی اندوه کوهکن بکشی