На гулами кафофи рангӣ на гулами писанди бӯе

نه گلم کفاف رنگی نه گلم پسند بویی

Сару барг худ надорам зи хаёл рӯйу мӯе

سر و برگ خود ندارم ز خیال روی و مویی

Ба тасаввури ҷамолаши зи ҳазор фикри рустам

به تصور جمالش ز هزار فکر رستم

Дили ҷамъи ман парешон нашавад ба ҳеҷ сӯе

دل جمع من پریشان نشود به هیچ سویی

Шуда бо бидон мусоҳиб чаҳ фусун кунам надонам

شده با بدان مصاحب چه فسون کنم ندانم

Ки ба табъи дев мардум нашавад фириштаи хуӣ

که به طبع دیو مردم نشود فرشته خویی

Ғами дил чигуна пӯшам ки либоси сабру тоқат

غم دل چگونه پوشم که لباس صبر و طاقت

зи ҳам ончунон даридам ки намешавад руфӯе

ز هم آنچنان دریدم که نمی شود رفویی

Нафаҳоти зулфи ҷонон чу бало мусалсал омад

نفحات زلف جانان چو بلا مسلسل آمد

Ки нафаси з ҳам гусаст ва нагусаст гуфтугӯе

که نفس ز هم گسست و نگسست گفتگویی

Саги хонаи зоди ишқам ба ҷафо наме гурезам

سگ خانه زاد عشقم به جفا نمی گریزم

На шикории ғарибам ки ҷҳм баҳоиу ҳўиӣ

نه شکاری غریبم که جهم به های و هویی

Накунад қабулами оташи пас марг агар бисӯзанд

نکند قبولم آتش پس مرگ اگر بسوزند

Агарам зи лавс исён ндиҳанд шасту шӯе

اگرم ز لوث عصیان ندهند شست و شویی

Шудаи арса аз забунони саф прдлӣ набинам

شده عرصه از زبونان صف پردلی نبینم

Ки зи сўлҷони мардии бдроўрими гӯйӣ

که ز صولجان مردی بدرآوریم گویی

Ҳасанот дайн прессатон ҳама сиӣот бошад

حسنات دین پرستان همه سیئات باشد

Мгрон ки рӯз маҳшар накунанд ҷустуҷӯе

مگرآن که روز محشر نکنند جستجویی

Сухан ар з дӯст бошад барадами буруни зи дунё

سخن ار ز دوست باشد بردم برون ز دنیا

Дили пари ҳазор ҳасрат ба умеди бозгуе

دل پر هزار حسرت به امید بازگویی

Чаҳ ғамати зи дидаи ман ки ба хӯни дил нигор аст

چه غمت ز دیده من که به خون دل نگار است

Ту ки бар канор ҷӯӣ нашикастае сабуе

تو که بر کنار جویی نشکسته ای سبویی

зи ғулувии изтиробами зи ҳиҷоби брнёид

ز غلوی اضطرابم ز حجاب برنیاید

зи сад орзӯ « назирӣ » расм ар ба орзӯе

ز صد آرزو «نظیری » رسم ار به آرزویی