Неи сунбули танбокуе на оташи рухсора Эй
نی سنبل تنباکویی نه آتش رخسارهای
Дили буи хомӣ медиҳад бе доғи оташи пора Эй
دل بوی خامی میدهد بیداغ آتشپارهای
Минқори заррин боядат то донаи зин ахгар кунӣ
منقار زرین بایدت تا دانه زین اخگر کنی
Кӣ мурғи ин оташ буд ҳар мурғи оташи хора Эй
کی مرغ این آتش بود هر مرغ آتشخوارهای
Дар нахли танбокуи нигари сӯфӣ шуда бозомада
در نخل تنباکو نگر صوفی شده بازآمده
Дар кӯии худ саргаштае дар шаҳри худ овора Эй
در کوی خود سرگشتهای در شهر خود آوارهای
Чун беди маҷнӯн ҳар тарафи афканда аз сари турра Эй
چون بید مجنون هر طرف افکنده از سر طرهای
Чун далқи солики ҳркҷои афканда аз бар пора Эй
چون دلق سالک هرکجا افکنده از بر پارهای
Мардуми гё аз чини мхри танбокуии очини бихар
مردم گیا از چین مخر تنباکوی آچین بخر
Ҳам моя бемоя эй ҳам чораи бечора Эй
هم مایه بیمایهای هم چاره بیچارهای
Хоҳам дид ваҷди он қадри ҷом майу тнбокўом
خواهم دید وجد آنقدر جام می و تنباکوام
Кофтам ба тоқи абрӯе чун наргиси хумора Эй
کافتم به طاق ابرویی چون نرگس خمارهای
Андари каманди дӯд ӯ каз сунбули дилҷӯ ба аст
اندر کمند دود او کز سنبل دلجو به است
Ҳамчун кулем афтодаам андари дами сҳораҳ Эй
همچون کلیم افتادهام اندر دم سحارهای
Мӯсо ба қавми хештани лавҳи яд Байзо намӯд
موسی به قوم خویشتن لوح ید بیضا نمود
ё ҳури симин соидӣ кард аз маи нави пора Эй
یا حور سیمینساعدی کرد از مه نو پارهای
То шуд ба маи рӯйони қарини ин дӯди моя бар замин
تا شد به مَهرویان قرین این دود مایه بر زمین
Бар осмон ғайрат кашад ҳар собиту сайёра Эй
بر آسمان غیرت کشد هر ثابت و سیارهای
Ҳар ҷуръа кӣ мастӣ диҳад ринди ҷҳими ошом ро
هر جرعه کی مستی دهد رند جحیمآشام را
Аз ҷинси очини киштеи вази қисми ҳиндии кора Эй
از جنس آچین کشتیی وز قسم هندی کارهای
Соғар « назирӣ » кам бикаш зини хушк меҳрдм бикаш
ساغر «نظیری» کم بکش زین خشک می هردم بکش
Кати мум азу шуд оҳанӣ , кати лаъл азу шуд хора Эй
کت موم ازو شد آهنی، کت لعل ازو شد خارهای