Адаби гирифтаи Аннани хумору мастии мо

ادب گرفته عنان خمار و مستی ما

Баробараст баландии моу пастии мо

برابر است بلندی ما و پستی ما

Ба худ з дӯст наёбем то з ме мастем

به خود ز دوست نیابیم تا ز می مستیم

Тамоми дӯст парастӣаст май парастии мо

تمام دوست پرستی است می پرستی ما

Ҳазор соғар дидор шуд тиҳӣ ва ҳануз

هزار ساغر دیدار شد تهی و هنوز

Фурӯди ҳавсилаи мости шавқу мастии мо

فرود حوصله ماست شوق و مستی ما

Хумор шом надорад сабӯҳи мо ҳаргиз

خمار شام ندارد صبوح ما هرگز

Ба як тулӯъ буд нашъаи аластии мо

به یک طلوع بود نشئه الستی ما

Мисоли сӯрати мавҳум бенишон будем

مثال صورت موهوم بی نشان بودیم

Ба манзар ту кашиданд нақш ҳастӣ мо

به منظر تو کشیدند نقش هستی ما

зи ҳуққаи каҳарати ком барнаме ояд

ز حقه کهرت کام برنمی آید

зи танагии даҳани тести танги дастии мо

ز تنگی دهن تست تنگ دستی ما

зи гӯнаҳои « назирӣ » тапонча пӯст бирехт

ز گونه‌های «نظیری» تپانچه پوست بریخت

Изор даф нахурд зарбати ду дастии мо

عذار دف نخورد ضربت دو دستی ما