Пеши муштоқи ту вайронау обод яке аст

پیش مشتاق تو ویرانه و آباد یکی است

Ҳар тараф роҳ фитад Кӯфау Бағдод яке аст

هر طرف راه فتد کوفه و بغداد یکی است

Ба ҳарими дил ширин набӯд сафи нъол

به حریم دل شیرین نبود صف نعال

Ишқ чун бор диҳад хусраву Фарҳод яке аст

عشق چون بار دهد خسرو و فرهاد یکی است

Мо ки таслим ба шамшери иродат шуда ем

ما که تسلیم به شمشیر ارادت شده ایم

Пеши мо бади мададӣ кардану имдод яке аст

پیش ما بد مددی کردن و امداد یکی است

Дар бар ағёр мабандед , ки дар гулшани мо

در بر اغیار مبندید، که در گلشن ما

Шонаи боду сари турраи шамшод яке аст

شانه باد و سر طره شمشاد یکی است

По ба гули монда агар гулбун агар хор бен аст

پا به گل مانده اگر گلبن اگر خار بن است

Боғро сарви хромндаҳу озод яке аст

باغ را سرو خرامنده و آزاد یکی است

Ба ту зорӣу тавонои мо дрнгрФт

به تو زاری و توانایی ما درنگرفت

Мум дар панҷаи ишқи туу фӯлод яке аст

موم در پنجه عشق تو و فولاد یکی است

Ним бсмл шуда монадем « назирӣ » афсӯс

نیم بسمل شده ماندیم «نظیری » افسوس

Сайд бар икдгри афтодау сайёд яке аст

صید بر یکدگر افتاده و صیاد یکی است