Ба ҳарфи аҳли ғарази қурбу баъд мо бандаст

به حرف اهل غرض قرب و بعد ما بندست

Дили шикастаи моро ҳазор пайвандаст

دل شکسته ما را هزار پیوندست

Аз он дамам ки ба ҳайрат фиканда дидан ӯ

از آن دمم که به حیرت فکنده دیدن او

Нигаҳ ба гӯшаи чашмам ҳануз дар бандаст

نگه به گوشه چشمم هنوز در بندست

Нигаҳ далер нашуд то мижа ба пеш омад

نگه دلیر نشد تا مژه به پیش آمد

Ҳиҷоб агар пар коҳаст , кӯҳ алвандаст

حجاب اگر پر کاهست، کوه الوندست

Ду чашми сокини байти алҳзн ба ман гиряд

دو چشم ساکن بیت الحزن به من گرید

Ки ман асир ба маъшӯқам ӯ ба фарзандаст

که من اسیر به معشوقم او به فرزندست

Дроздстии ҳасан ки гул ба ҷайбами рехт ?

درازدستی حسن که گل به جیبم ریخت؟

Ки то ба доманам аз ҷайб дар шикархандаст

که تا به دامنم از جیب در شکرخندست

Ба кӣнаи ҷӯйеи афлок ишқ ме бозем

به کینه جوییی افلاک عشق می بازیم

Ки ҳаркии душман мо шуд ба дӯст монандаст

که هرکه دشمن ما شد به دوست مانندست

На айби тест ки бегонаи вор май гузарӣ

نه عیب تست که بیگانه وار می گذری

Касе ки зуд гусал нест дайр пайвандаст

کسی که زود گسل نیست دیر پیوندست

Биё ки аз май поринаи талх ком тарем

بیا که از می پارینه تلخ کام تریم

Агар ту заҳри Чехияоне ба ком мо қандаст

اگر تو زهر چکانی به کام ما قندست

Ҳамаи таронаи офоқро з бар дорем

همه ترانه آفاق را ز بر داریم

Ба гӯшами он чаҳ намегардад ошно , пандаст

به گوشم آن چه نمی گردد آشنا، پندست

« назирӣ » аз ту ба ҷон канданаст лаб бигушо

«نظیری » از تو به جان کندن است لب بگشا

Ба ин қадар ки бигӯе бимир хурсандаст

به این قدر که بگویی بمیر خرسندست