Раҳ ҳариф гирифтам ки шиша ёр манаст

ره حریف گرفتم که شیشه یار منست

Хирад пиёда шуд аз ман ки месавор манаст

خرد پیاده شد از من که می سوار منست

Ҷароҳатами ҳама роҳат шуд аз саодати ишқ

جراحتم همه راحت شد از سعادت عشق

Гулӣ ки дар раҳи ман бкшФди з хор манаст

گلی که در ره من بکشفد ز خار منست

Агар дурусте дар кори ҷом ва мино ҳаст ?

اگر درستیی در کار جام و مینا هست؟

Шикастаи баста ӣӣ аз аҳд устувор манаст

شکسته بسته یی از عهد استوار منست

Сабо ба тараф чаман хонду абр бар лаби кишт

صبا به طرف چمن خواند و ابر بر لب کشت

Ба ҳар ду гоми ҳарифӣ дар интизор манаст

به هر دو گام حریفی در انتظار منست

Шаробу ҳури муяссари шикебу тавбаи крост ?

شراب و حور میسر شکیب و توبه کراست؟

Шафиъи ҷурми хушиҳои рӯзгор манаст

شفیع جرم خوشی های روزگار منست

Шабӣ ки бо ту қадаҳи нӯшам ва лабӣ багазам

شبی که با تو قدح نوشم و لبی بگزم

Кунад фириштаи суҷудам ки кор кор манаст

کند فرشته سجودم که کار کار منست

Гулам ба оташи дил об мехӯрд ҳамаи умр

گلم به آتش دل آب می خورد همه عمر

Шукуфтаи рўӣиии ҷовид бо баҳор манаст

شکفته روئیی جاوید با بهار منست

Ба сӯзу сози ҳарифам ба оҳу нолами ҳарис

به سوز و ساز حریفم به آه و نالم حریص

Ғамаст доруии дардӣ ки созгор манаст

غمست داروی دردی که سازگار منست

Ба ихтиёр дило ҷон бибоз ва ҳол мапурс

به اختیار دلا جان بباز و حال مپرس

Ки ихтиёр « назирӣ » ҳам ихтиёр манаст

که اختیار «نظیری » هم اختیار منست