Як оҳи гарми сайқал зангор оламаст

یک آه گرم صیقل زنگار عالمست

Мавқуфи лаби кушодани мо кор оламаст

موقوف لب گشادن ما کار عالمست

Машшотаи фироқи ту бар чеҳра ам навишт

مشاطه فراق تو بر چهره ام نوشت

Хунобае ки гӯна рухсор оламаст

خونابه ای که گونه رخسار عالمست

Хўдроиии хаёли ту аз дида ам Романд

خودرایی خیال تو از دیده ام رماند

Он маънӣӣ ки қибла гуфтор оламаст

آن معنیی که قبله گفتار عالمست

Бар ман шаб фироқ шуд аз ҷурм нокасе

بر من شب فراق شد از جرم ناکسی

Субҳӣ ки толеъ аз дар ва девор оламаст

صبحی که طالع از در و دیوار عالمست

Сайёд , бе киришмаи ту дона нафиканд

صیاد، بی کرشمه تو دانه نفکند

Дар дом ҳар нигаҳ ки ба паргор оламаст

در دام هر نگه که به پرگار عالمست

Ин айбу ори ишқу ҳунарро куҷо барам

این عیب و عار عشق و هنر را کجا برم

Конам наме хирад ки харидор оламаст

کانم نمی خرد که خریدار عالمست

Ҳуру канори кавсару ризвону саҳни хулд

حور و کنار کوثر و رضوان و صحن خلد

Моу ҷамоли ёр гулзор оламаст

ما و جمال یار گلزار عالمست

То як дилат писанд кунад қурб ӯ мҷўӣ

تا یک دلت پسند کند قرب او مجوی

Сармояи қабул дар инкор оламаст

سرمایه قبول در انکار عالمست

Гар пери соликии хабар аз Тифл роҳ пресс

گر پیر سالکی خبر از طفل راه پرس

Шарм аз талаби мадор ки зуннор оламаст

شرم از طلب مدار که زنار عالمست

Қонӯни шиква чанд « назирӣ » наво кунӣ ?

قانون شکوه چند «نظیری » نوا کنی؟

Ин нағмаи ту боис озор оламаст

این نغمه تو باعث آزار عالمست