Таъм ҳалоҳил медиҳад заҳри фироқати об ро

طعم هلاهل می‌دهد زهر فراقت آب را

То талх кардӣ айши ман ширин надидам хоб ро

تا تلخ کردی عیش من شیرین ندیدم خواب را

Дарҳои раҳмат бар рухам то шоми мурдани вокннд

درهای رحمت بر رخم تا شام مردن واکنند

Гар чашм аз рӯят кунад як субҳи фатҳи албоб ро

گر چشم از رویت کند یک صبح فتح‌الباب را

Аз давлат гум гаштаам шояд нишонеи водҳнд

از دولت گم‌گشته‌ام شاید نشانی وادهند

Борӣ ба дарёии умед афкандаам қуллоб ро

باری به دریای امید افکنده‌ام قلاب را

зи аҳли дарун боҳш таранд онон ки берун даранд

ز اهل درون باهُش‌ترند آنان که بیرون درند

Аксар ба хосон медиҳад султони шароби ноб ро

اکثر به خاصان می‌دهد سلطان شراب ناب را

Тӯфон ба ҳар ҷониб барад бигушо муаллими бодбон

طوفان به هر جانب برد بگشا معلم بادبان

Лангар наяндозад касе дарёӣ бепоёб ро

لنگر نیندازد کسی دریای بی‌پایاب را

Ваъзи табибу сабри ман бар ҷон гуворо гашта анд

وعظ طبیب و صبر من بر جان گوارا گشته‌اند

Ман сахттар созами мараз ӯ талхтар ҷлоб ро

من سخت‌تر سازم مرض او تلخ‌تر جلاب را

Бо ғоят бетоқатӣ аз ишқ натавонам гурехт

با غایت بی‌طاقتی از عشق نتوانم گریخت

Гӯйӣ ки оташи бастаи раҳ аз ҳар тарафи симоб ро

گویی که آتش بسته ره از هر طرف سیماب را

Дар интизори раҳматати лаби ташнагон афтода анд

در انتظار رحمتت لب‌تشنگان افتاده‌اند

Соқӣ ба кавсари зан қадаҳ дарёб зуди асҳоб ро

ساقی به کوثر زن قدح دریاب زود اصحاب را

Кор « назирӣ » дар ризои ғам хӯрдану хуш бӯдан аст

کار «نظیری» در رضا غم خوردن و خوش بودن است

Дорам май мрдозмои хуши боди шайху шоб ро

دارم می مردآزما خوش باد شیخ و شاب را