Маъшуқаи ман қиблаи намои қиблаи назари гашт

معشوقه من قبله نما قبله نظر گشت

То гашти назар бо рух чун оинаи баргашт

تا گشت نظر با رخ چون آینه برگشت

Ғарқи карами ҳилаи гаронам ки дар он кӯй

غرق کرم حیله گرانم که در آن کوی

Сифтами шабаҳи дида ва ҳам силки гуҳари гашт

سفتم شبه دیده و هم سلک گهر گشت

Зад хандаи ширини намакӣ бар дили ришам

زد خنده شیرین نمکی بر دل ریشم

Ашкам ба ҳаловат шуду оҳам ба асари гашт

اشکم به حلاوت شد و آهم به اثر گشت

Авроқи гули андари бағал ғунча нагунҷед

اوراق گل اندر بغل غنچه نگنجید

То атри дамами ҳам нафаси боди саҳари гашт

تا عطر دمم هم نفس باد سحر گشت

Пайдост дил омезем аз гӯнаи гуфтор

پیداست دل آمیزیم از گونه گفتار

Чун ранги самари гашти балии таъми самари гашт

چون رنگ ثمر گشت بلی طعم ثمر گشت

Шояд шавам ангушти намои ҳамчуи маи нав

شاید شوم انگشت نما همچو مه نو

Наилм ки дар оташи зи Рахш буд қамари гашт

نعلم که در آتش ز رخش بود قمر گشت

Зон калаками азу атр фишонаст ки дастам

زان کلکم ازو عطر فشانست که دستم

Бо сунбули хушбӯаш бар он тарафи камари гашт

با سنبل خوشبوش بر آن طرف کمر گشت

То бӯсаи гуҳи хира мазоқон накунад даст

تا بوسه گه خیره مذاقان نکند دست

Дандон задам он соид чун шохи шукри гашт

دندان زدم آن ساعد چون شاخ شکر گشت

Дар ҳар хами он зулфи камӣнгоҳ балое аст

در هر خم آن زلف کمینگاه بلایی است

Бо ин ҳама зон рӯй нахоҳам ба хатари гашт

با این همه زان روی نخواهم به خطر گشت

Ақлӣ ки калид дар ганҷинаам ӯ буд

عقلی که کلید در گنجینه ام او بود

То ишқ даромад ба миёни ҳалқа дар гашт

تا عشق درآمد به میان حلقه در گشت

Бо ин дили пари арбадаи шармандаи ишқам

با این دل پر عربده شرمنده عشقم

Ҳар ҷо ки ғамӣ теғ баровард сипари гашт

هر جا که غمی تیغ برآورد سپر گشت

Ҳар нусхаи шеърӣ ки баровард « назирӣ »

هر نسخه شعری که برآورد «نظیری »

Аз ғайрати он нофаи чини хӯни ҷигари гашт

از غیرت آن نافه چین خون جگر گشت