Дониш аз рӯзгор берун шуд

دانش از روزگار بیرون شد

Ҳамаи кори ҷаҳон дигаргун шуд

همه کار جهان دگرگون شد

Мижаам аз сршг диҷла фишонд

مژه ام از سرشگ دجله فشاند

Остинами зи гиря Ҷайҳун шуд

آستینم ز گریه جیحون شد

Ситамӣ дидам аз аҷал каз дард

ستمی دیدم از اجل کز درد

Мардуми дидаро ҷигар хӯн шуд

مردم دیده را جگر خون شد

Саҳар май хост сомрӣ бидамад

سحر می خواست سامری بدمد

Бар лабаши ҷони зи шавқ афсун шуд

بر لبش جان ز شوق افسون شد

Зини мараз каз даво бтар гардид

زین مرض کز دوا بتر گردید

Зини ?илам каз алоҷ афзӯн шуд

زین الم کز علاج افزون شد

Зиндагӣ дар дами Масеҳи шикаст

زندگی در دم مسیح شکست

Чораи хӯн дар дил Флотўн шуд

چاره خون در دل فلاطون شد

Хоҷаи имшаби гуҳи урӯҷи сухан

خواجه امشب گه عروج سخن

Аз замини сӯии авҷ гардун шуд

از زمین سوی اوج گردون شد

Раҳ баргаштанаши фурӯи бастанд

ره برگشتنش فرو بستند

Каз дар ваҳии хост берун шуд

کز در وحی خواست بیرون شد

Хотир аз марги соҳиби ушшуаро

خاطر از مرگ صاحب الشعرا

Дар сиёҳӣ чу лафз ва мазмун шуд

در سیاهی چو لفظ و مضمون شد

Дастам аз кор рафт воФрёд

دستم از کار رفت وافریاد

Юсуфам дар дарун чоҳ афтод

یوسفم در درون چاه افتاد

Шамъи дили мурда чун кунам ханда

شمع دل مرده چون کنم خنده

Шаб маргаст чун нишинам шод

شب مرگست چون نشینم شاد

Наварӯс сухан ҷавонаст ҳануз

نوعروس سخن جوانست هنوز

Ба сафар аз чаҳ меравад домод

به سفر از چه می رود داماد

Ғӯта дар гиря мехӯрд тӯфон

غوطه در گریه می خورد طوفان

Растхез оҳ медиҳад бар бод

رستخیز آه می دهد بر باد

Қудсёни сидраро бёроинд

قدسیان سدره را بیارایند

Мурғ аршӣ шуд аз қафаси озод

مرغ عرشی شد از قفس آزاد

Буд азин андалеби тозаи сухан

بود ازین عندلیب تازه سخن

Ҳамаи мурғони боғро фарёд

همه مرغان باغ را فریاد

Як забон аз ҳадис гуфтан монад

یک زبان از حدیث گفتن ماند

Бар лаби коинот меҳр афтод

بر لب کاینات مهر افتاد

Маънӣӣ дар замири хоҷаи гузашт

معنیی در ضمیر خواجه گذشت

Ки лаб аз завқи он дигар накушод

که لب از ذوق آن دگر نگشاد

Булбули боғи шаби зи ҳуш шуда

بلبل باغ شب ز هوش شده

Ханда дар коми гули хурӯш шуда

خنده در کام گل خروش شده

Он ки яксар забон чу сӯсан буд

آن که یکسر زبان چو سوسن بود

Ҳамчуи гулбуни тамоми гӯш шуда

همچو گلبن تمام گوش شده

Шаби ҳиҷрон ба ин дарозӣ нест

شب هجران به این درازی نیست

Рӯзи маҳшари сиёҳи пӯш шуда

روز محشر سیاه پوش شده

Бо хамии пари шароби рӯҳонӣ

با خمی پر شراب روحانی

Пери мо дӯш май фуруш шуда

پیر ما دوش می فروش شده

Май софӣ ба осмон дода

می صافی به آسمان داده

Хоки махмури дрднўш шуда

خاک مخمور دردنوش شده

Оби ҳайвони гирифтаи олам ро

آب حیوان گرفته عالم را

Зини хам май ки шаб ба ҷӯш шуда

زین خم می که شب به جوش شده

Он ки бар буи ошно ме рафт

آن که بر بوی آشنا می رفت

Ба насими саҳари зи ҳуш шуда

به نسیم سحر ز هوش شده

Аз сабки рӯҳии ҷиноза ӯ

از سبک روحی جنازه او

Сояи саргарон ба дӯш шуда

سایه سرگران به دوش شده

Хоҷаи назми гарон айёр гузошт

خواجه نظم گران عیار گذاشت

Бор бар дӯш рӯзгор гузошт

بار بر دوش روزگار گذاشت

Кӣсаи ҳафт осмон пардохт

کیسه هفت آسمان پرداخت

Ганҷи маънӣ ба ёдгор гузошт

گنج معنی به یادگار گذاشت

Хаму хами хонаҳо пар аз ме кард

خم و خم خانه ها پر از می کرد

Ба ҳарифони бода хор гузошт

به حریفان باده خوار گذاشت

Ҷузи санои қимат сано нагирифт

جز ثنا قیمت ثنا نگرفت

Обрӯи барад ва эътибор гузошт

آبرو برد و اعتبار گذاشت

Мардум чашм шуд зи чашму маро

مردم چشم شد ز چشم و مرا

Сад ҷгргўшаҳ дар канор гузошт

صد جگرگوشه در کنار گذاشت

Тани хокии куҷо қабул кунад ?

تن خاکی کجا قبول کند؟

Ки ҷаҳони ҳимматаши з ор гузошт

که جهان همتش ز عار گذاشت

Оўхи оўх ки даҳри корнмо

آوخ آوخ که دهر کارنما

Рахнаҳои аҷаб ба кор гузошт

رخنه های عجب به کار گذاشت

Фалаки шӯхи гоҳ додани умр

فلک شوخ گاه دادن عمر

Нимае беш аз шиор гузошт

نیمه ای بیش از شعار گذاشت

Умри кҷрў ба шоҳи роҳи камол

عمر کجرو به شاه راه کمال

Сад гулистон ва навбаҳор гузошт

صد گلستان و نوبهار گذاشت

Савти булбули барин чаман гиряд

صوت بلبل برین چمن گرید

Гули барин умр ва зистан гиряд

گل برین عمر و زیستن گرید

Номаи ҳиҷрро чаҳ май хуоне ?

نامه هجر را چه می خوانی؟

Хомаи зини қисса бар сухан гиряд

خامه زین قصه بر سخن گرید

Қиссаи орои ишқи ширини мард

قصه آرای عشق شیرین مرد

Санг бар ҳол кӯҳ кун гиряд

سنگ بر حال کوه کن گرید

Шуд ситойишгари чамани зи чаман

شد ستایشگر چمن ز چمن

Боғ бар сарв ва ёсуман гиряд

باغ بر سرو و یاسمن گرید

Дар зи марги садаф ятем шавад

در ز مرگ صدف یتیم شود

Шамъ аз сӯз анҷуман гиряд

شمع از سوز انجمن گرید

Зини ҷароҳат ки то қиёмат ҳаст

زین جراحت که تا قیامت هست

Рӯз бар меҳри теғ зан гиряд

روز بر مهر تیغ زن گرید

Кавкаби умр то намӯд набӯд

کوکب عمر تا نمود نبود

Зон саҳари ханда дар даҳан гиряд

زان سحر خنده در دهن گرید

Бе вафоеи умри гул то дид

بی وفایی عمر گل تا دید

Абр бар умр хештан гиряд

ابر بر عمر خویشتن گرید

Шуд замини гули збс ки дар таҳи хок

شد زمین گل زبس که در ته خاک

Хоҷа бар сӯзи дард ман гиряд

خواجه بر سوز درد من گرید

Дарди ҳрҷокаҳ бор бигушоед

درد هرجاکه بار بگشاید

Ҷони гиреҳ аз нисор бигушоед

جان گره از نثار بگشاید

Ҷӯии хӯнии з ҳар раги ҷигарам

جوی خونی ز هر رگ جگرم

Мижа ашгбор бигушоед

مژه اشگبار بگشاید

Фахри айёми мард то айём

فخر ایام مرد تا ایام

Дида эътибор бигушоед

دیده اعتبار بگشاید

Ҳасани дукон ноз барчинад

حسن دکان ناز برچیند

Ишқи гесуӣ ёр бигушоед

عشق گیسوی یار بگشاید

Гули зи гардани ҳиллии фурӯи резад

گل ز گردن حلی فرو ریزد

Сарв аз по нигор бигушоед

سرو از پا نگار بگشاید

Аз хам мехурӯш бархезад

از خم می خروش برخیزد

Ақли чашм аз хумор бигушоед

عقل چشم از خمار بگشاید

Аз паии манъи хандаи гулбун ро

از پی منع خنده گلبن را

Раги ҷони нӯк хор бигушоед

رگ جان نوک خار بگشاید

Кӣна осмон нишаст бигӯ

کینه آسمان نشست بگو

Камар рӯзгор бигушоед

کمر روزگار بگشاید

Хоҷаи оҳӣ ба ком дил баркаш

خواجه آهی به کام دل برکش

Интиқом аз сипеҳри кофари каш

انتقام از سپهر کافر کش

Зуд аз по шудӣ , ки гуфт ки ту ?

زود از پا شدی، که گفت که تو؟

Май ноозмудаи соғари каш

می ناآزموده ساغر کش

Марги азин боми хона май борад

مرگ ازین بام خانه می بارد

Рахти ҷонро ба ҷои дигари каш

رخت جان را به جای دیگر کش

Хон сазовори аҳли мотам на

خوان سزاوار اهل ماتم نه

Ғам ба миқдори кӯҳ ҳо баркаш

غم به مقدار کوه ها برکش

Гиряи шоиста ту ме хоҳам

گریه شایسته تو می خواهم

Раги чашмами шикоф ва нашутур каш

رگ چشمم شکاف و نشتر کش

Хаҷалӣ эй аҷал ки гуфт туро ?

خجلی ای اجل که گفت تو را؟

Ки камон бар шикори лоғари каш

که کمان بر شکار لاغر کش

Бар замин зад фалаки ъамомаи меҳр

بر زمین زد فلک عمامه مهر

Аз сари пурғурури афсари каш

از سر پرغرور افسر کش

Кафани фазл субҳ кӯтоҳаст

کفن فضل صبح کوتاهست

Аз сари рӯзи тилстони даракаш

از سر روز طیلستان درکش

Паҳлавии офтоб бар хокаст

پهلوی آفتاب بر خاکست

Аз таҳи моҳу Зуҳраи бистари каш

از ته ماه و زهره بستر کش

Гиря дар санг хора коргараст

گریه در سنگ خاره کارگرست

Дида аз гиря пора ҷигараст

دیده از گریه پاره جگرست

Пои пайк нигоҳ маҷрӯҳаст

پای پیک نگاه مجروحست

Резаҳои сршги ништрст

ریزه های سرشگ نیشترست

Гар шавад сад ҳазор рӯз чаҳ суд ?

گر شود صد هزار روز چه سود؟

Шаб маргаст ва маҳшараш саҳараст

شب مرگست و محشرش سحرست

Шуълаи субҳ фазл ме мерад

شعله صبح فضل می میرد

Мотами рӯзи дониш ва ҳунараст

ماتم روز دانش و هنرست

Дар сарой Масеҳ таъзиятаст

در سرای مسیح تعزیتست

Зуҳра бар офтоб навҳа гараст

زهره بر آفتاب نوحه گرست

Бодае шаби ҳарифи нӯшида

باده ای شب حریف نوشیده

Ки зи худ то ба ҳашар бе хабараст

که ز خود تا به حشر بی خبرست

Ба « назирӣ » расидаи навбати азу

به «نظیری » رسیده نوبت ازو

Ки хазонро баҳор бар асараст

که خزان را بهار بر اثرست

Ҷои нахли фитодаро деҳқон

جای نخل فتاده را دهقان

Ба ниҳолӣ диҳад ки борвараст

به نهالی دهد که بارورست

Рӯз бо маънӣ аз ақаб дорад

روز با معنی از عقب دارد

Субҳро умр гарчи мухтасараст

صبح را عمر گرچه مختصرست

Арши маст аз май лақои ту бод

عرش مست از می لقای تو باد

Даст бар дӯши кибриёии ту бод

دست بر دوش کبریای تو باد

Дар мақомӣ ки аз сухан хатараст

در مقامی که از سخن خطرست

Ҳрзи рӯҳи аломини санои ту бод

حرز روح الامین ثنای تو باد

Посухии космон азон барпост

پاسخی کاسمان ازان برپاست

Ҳалқа дар кӯш моҷарои ту бод

حلقه در کوش ماجرای تو باد

Қалами афви котиби аъмол

قلم عفو کاتب اعمال

Ошиқи лафзи хуши адои ту бод

عاشق لفظ خوش ادای تو باد

Лаҳни рӯҳонӣони арши барин

لحن روحانیان عرش برین

Нусхаи назми ҷонФзои ту бод

نسخه نظم جانفزای تو باد

Ончии фирдавсро ба кор ояд

آنچه فردوس را به کار آید

Сар ба сари вақфи муддаои ту бод

سر به سر وقف مدعای تو باد

Чун қадам бар пул сирот наҳй

چون قدم بر پل صراط نهی

Малики алърши раҳнамои ту бод

ملک العرش رهنمای تو باد

Ҳамаи омурзиш ту ме хоҳам

همه آمرزش تو می خواهم

Ҳарчӣ раҳмат буд барои ту бод

هرچه رحمت بود برای تو باد

То ҷаҳон фонӣаст гӯ ме бош

تا جهان فانیست گو می باش

То ки ъқбо буд бақои ту бод

تا که عقبا بود بقای تو باد