Вақте ки шакл доира кун факон набӯд

وقتی که شکل دایره کن فکان نبود

Ҷузи нуқтаи ҳақиқати ҳақ дар миён набӯд

جز نقطه حقیقت حق در میان نبود

Нури влои зи батни ҳақиқат тулӯъ кард

نور ولا ز بطن حقیقت طلوع کرد

Чандон ки гашти гирди худ онро карон набӯд

چندان که گشت گرد خود آن را کران نبود

Паргори гашту анҷуму афлоки офарид

پرگار گشت و انجم و افلاک آفرید

Касрат падед омад ва худ ғайр он набӯд

کثرت پدید آمد و خود غیر آن نبود

То он влои чароғ ҳидоят наме фурухт

تا آن ولا چراغ هدایت نمی فروخت

Аз одаму хилофати одам нишон набӯд

از آدم و خلافت آدم نشان نبود

Нури алӣ ба кисвати Аҳмад зуҳӯр кард

نور علی به کسوت احمد ظهور کرد

Варна ба ҳам мхолтти ҷисм ва ҷон набӯд

ورنه به هم مخالطت جسم و جان نبود

Нотиқ нагашт то ба алии қалби Мустафо

ناطق نگشت تا به علی قلب مصطفی

Миъроҷу ваҳии манзилу нутқ ва баён набӯд

معراج و وحی منزل و نطق و بیان نبود

Қавли алӣ ки дар шаб миъроҷ ме шунид

قول علی که در شب معراج می شنید

Ғайриӣ биҷузи ҳақиқаташон дар миён набӯд

غیری بجز حقیقتشان در میان نبود

Рӯзӣ ки дошт рутбаи рӯҳи аллоҳии алӣ

روزی که داشت رتبه روح اللهی علی

Ахбори исоу асари ин ва он набӯд

اخبار عیسی و اثر این و آن نبود

Мабъус бар вилоят ӯ буд ҳар набӣ

مبعوث بر ولایت او بود هر نبی

Сари алӣ ба ҳеҷ паямбар ниҳон набӯд

سر علی به هیچ پیمبر نهان نبود

Шуд Аҳмад аз вуҷӯди алии хотами алрсл

شد احمد از وجود علی خاتم الرسل

То ӯ аён нагашт ҳақиқат аён набӯд

تا او عیان نگشت حقیقت عیان نبود

Аз анбиёи дувоздаҳ ақтоби ҳақи падед

از انبیا دوازده اقطاب حق پدید

То буд бе ҳимояти қутб замон набӯд

تا بود بی حمایت قطب زمان نبود

Дар арсаи аласт ки кӯс бало заданд

در عرصه الست که کوس بلا زدند

Афлоки қуръа бар ҳасан Муҷтабо заданд

افلاک قرعه بر حسن مجتبی زدند

Диданд чун вуҷӯди ҳасани мавриди бало

دیدند چون وجود حسن مورد بلا

Бар ҷони бўолҳсни рақам ибтило заданд

بر جان بوالحسن رقم ابتلا زدند

То ибтилои куни ҳасанро қабул кард

تا ابتلای کون حسن را قبول کرد

Баси ҳалқа бар дар алӣ Муртазо заданд

بس حلقه بر در علی مرتضی زدند

Дар инқилоби куну макони қолаби ҳасан

در انقلاب کون و مکان قالب حسن

Монанди қутб бар васат Асия заданд

مانند قطب بر وسط آسیا زدند

Масдӯд сохтанд дар ваҳии анбиё

مسدود ساختند در وحی انبیا

Эҳдоси коинот дар авлиё заданд

احداث کاینات در اولیا زدند

Бар дӯши нотавони ҳасани бори ҳодисот

بر دوش ناتوان حسن بار حادثات

Аз ғояти мушобеҳат Мустафо заданд

از غایت مشابهت مصطفی زدند

Бар ёди ҳасани қомат ӯ аз ъноу ранҷ

بر یاد حسن قامت او از عنا و رنج

Баси рқъаҳ бар мураққаъи тарк ва фано заданд

بس رقعه بر مرقع ترک و فنا زدند

Чун рост шуд ба қади ҳасани ҷомаи бало

چون راست شد به قد حسن جامه بلا

Гулбонги таҳнияти зи смк то само заданд

گلبانگ تهنیت ز سمک تا سما زدند

Аввал ба иқтидори сарири хилофаташ

اول به اقتدار سریر خلافتش

Бар гӯши арши тантана устуво заданд

بر گوش عرش طنطنه استوا زدند

Вохр ба эҳтироми мақоми шаҳодаташ

وآخر به احترام مقام شهادتش

Дар садри хулди наъра « қади аҷтбо » заданд

در صدر خلد نعره «قد اجتبا» زدند

Хстнди дил ба заҳри ҳалоҳили мукаррараш

خستند دل به زهر هلاهل مکررش

Алмоси суда бар ҷигараш борҳо заданд

الماس سوده بر جگرش بارها زدند

Зон пас ҳусайни ҳуҷҷати ҳақ дар миёни ниҳод

زان پس حسین حجت حق در میان نهاد

Мункири зи ҷаҳли тири ҳасад дар камони ниҳод

منکر ز جهل تیر حسد در کمان نهاد

Ҳақи зи авлиёи мақоми забеҳ илоҳяш дод

حق ز اولیا مقام ذبیح الهیش داد

Дар қабзаи машйати хешаши Аннани ниҳод

در قبضه مشیت خویشش عنان نهاد

Ҳалқӣ ки бӯсаи гоҳи набӣ буд зулми аҳд

حلقی که بوسه گاه نبی بود ظلم عهد

Шамшер заҳр дода уммат бар он ниҳод

شمشیر زهر داده امت بر آن نهاد

Забҳи азими ишора ба қатли ҳусайн буд

ذبح عظیم اشاره به قتل حسین بود

Миннат ки бар халили худои ҷаҳони ниҳод

منت که بر خلیل خدای جهان نهاد

Таъбир кард азон ба балои мубини халил

تعبیر کرد ازان به بلای مبین خلیل

Кондўаҳи Карбалои ҳусайнаш ба ҷони ниҳод

کاندوه کربلای حسینش به جان نهاد

Гарчи ба сидқи ваъдаи броҳимро ситуд

گرچه به صدق وعده براهیم را ستود

Лекини ҳусайни шарти вафо дар миёни ниҳод

لیکن حسین شرط وفا در میان نهاد

Додаш мақоми сабру ризо то шаҳид шуд

دادش مقام صبر و رضا تا شهید شد

Бо нафаси мутмаинаи қадами дрҷнони ниҳод

با نفس مطمئنه قدم درجنان نهاد

намеронад дар балоу мҳни нафаси ҷоҳдш

می راند در بلا و محن نفس جاهدش

То рӯҳи пой бар зибри осмони ниҳод

تا روح پای بر زبر آسمان نهاد

Шуд ҳосилаши ъзўбти рӯҳ аз азоби тан

شد حاصلش عذوبت روح از عذاب تن

Ҷонаши азизи гашт чу тан дар ҳўони ниҳод

جانش عزیز گشت چو تن در هوان نهاد

Ҳақи Машҳади ҳусайни маҳали шуҳуди сохт

حق مشهد حسین محل شهود ساخت

Фирдавс дар макорау ранҷи ҷаҳони ниҳод

فردوس در مکاره و رنج جهان نهاد

Ибни зиёди ск ба салоҳ язид шавам

ابن زیاد سک به صلاح یزید شوم

Шамшери ҷавру кин ба сафи хонадони ниҳод

شمشیر جور و کین به صف خاندان نهاد

Дунё ки унфи аҳли ситами тор ва мор кард

دنیا که عنف اهل ستم تار و مار کرد

Саҷҷоди ҳақи алии ҳусайн ошкор кард

سجاد حق علی حسین آشکار کرد

Дар фикри ташнагони биёбони Карбало

در فکر تشنگان بیابان کربلا

Мижгон чу зулфиқори алӣ обдор кард

مژگان چو ذوالفقار علی آبدار کرد

Гӯйӣ ки хӯни дидаи он қутби авлиё

گویی که خون دیده آن قطب اولیا

Бо хӯни яҳёи закариё қарор кард

با خون یحیی زکریا قرار کرد

Он марзу буми арзи муқаддас ба хӯни сиришт

آن مرز و بوم ارض مقدس به خون سرشت

Ин кӯҳу дашти Маккау Ясриб бакор кард

این کوه و دشت مکه و یثرب بکار کرد

Он эътикофи масҷид ақсо намӯд хуш

آن اعتکاف مسجد اقصی نمود خوش

Ин инзивои кунҷи ҳарам ихтиёр кард

این انزوای کنج حرم اختیار کرد

Онро назор гашти тан аз хирқаи хашин

آن را نزار گشت تن از خرقه خشن

Инро ҳароси хашяти ҳақ тан назор кард

این را هراس خشیت حق تن نزار کرد

Пӯшеди далқи тақво ва наълин иҷтиҳод

پوشید دلق تقوی و نعلین اجتهاد

Дар тоъати худои камар устувор кард

در طاعت خدای کمر استوار کرد

Чандон гирист пӯсти зи рухсора аш бирехт

چندان گریست پوست ز رخساره اش بریخت

Шўроби дидааш бен дандон Фкор кард

شوراب دیده اش بن دندان فکار کرد

Аз уқдаҳои зулмат ва аз ақабаҳои тор

از عقده های ظلمت و از عقبه های تار

Саҷҷоди ҳақ ба гиряи хунин гузор кард

سجاد حق به گریه خونین گذار کرد

Шуд бар имоматаши ҳаҷари каъбаи мӯътариф

شد بر امامتش حجر کعبه معترف

Бо ъам худ чу пеши ҳарами гир ва дор кард

با عم خود چو پیش حرم گیر و دار کرد

Абдулмалик бирав ба ҳақорат нигоҳ кард

عبدالملک برو به حقارت نگاه کرد

Саҳни ҳарами пар аз гуҳар шоҳвор кард

صحن حرم پر از گهر شاهوار کرد

Қутби замони Муҳамади боқир эмом шуд

قطب زمان محمد باقر امام شد

Силки имомат аз гуҳараш бонизом шуд

سلک امامت از گهرش بانظام شد

Боби ассаломи илм ба рӯйиши кушодаи гашт

باب السلام علم به رویش گشاده گشت

Ҳабли алўриди халқи пай эътисом шуд

حبل الورید خلق پی اعتصام شد

Соҳибдилӣ наёфт чу ӯ сари коинот

صاحبدلی نیافت چو او سر کاینات

Аз равшании қалби Шуайбӣ мақом шуд

از روشنی قلب شعیبی مقام شد

Шуд арши нафаси нотиқау ақли мстФод

شد عرش نفس ناطقه و عقل مستفاد

Маълум ӯ маъонии куллӣ тамом шуд

معلوم او معانی کلی تمام شد

Файз аз самои рӯҳ ба арзи ҷасади расонад

فیض از سمای روح به ارض جسد رساند

Барзахи миёни олами нур ва злом шуд

برزخ میان عالم نور و ظلام شد

Каси зи авлиё ба кашфу каромот ӯ набӯд

کس ز اولیا به کشف و کرامات او نبود

Дар мӯъҷизоти оят « яҳёи алъзом » шуд

در معجزات آیت «یحیی العظام » شد

Бар арзи олами малакӯташ гузар фитод

بر ارض عالم ملکوتش گذر فتاد

Ҳаркас ба ботин аз пай ӯ як ду гом шуд

هرکس به باطن از پی او یک دو گام شد

намегуфт дар мавоъизаи хеши борҳо

می گفت در مواعظه خویش بارها

Моием он ки куни зи мо бо қавом шуд

ماییم آن که کون ز ما با قوام شد

Мо роҳи мустақӣм ба ҳақему Каҳфи мо

ما راه مستقیم به حقیم و کهف ما

Арз муқаддасаст ки байт улҳаром шуд

ارض مقدس است که بیت الحرام شد

Ҳаркаси з мо бурид фурӯи баради дӯзахаш

هرکس ز ما برید فرو برد دوزخش

Вонкў ба мо расед биҳишташ мақом шуд

وآنکو به ما رسید بهشتش مقام شد

То буд бар тариқи ҳдо буд муқтадо

تا بود بر طریق هدا بود مقتدا

Минҳоҷи халқу қиблаи хос ва авом шуд

منهاج خلق و قبله خاص و عوام شد

Бунёди шаръи ҷаъфари содиқ банно намӯд

بنیاد شرع جعفر صادق بنا نمود

Расми ибодати алӣу оли вонамӯд

رسم عبادت علی و آل وانمود

Дар дайни Абӯҳанифа ба ӯ баради илтиҷо

در دین ابوحنیفه به او برد التجا

Дар шаръи шофиии сухан ӯ адо намӯд

در شرع شافعی سخن او ادا نمود

Ҳанбал нишаст пой азу дид дар вузӯ

حنبل نشست پای ازو دید در وضو

Молик набаст даст ва ба ӯ иқтидо намӯд

مالک نبست دست و به او اقتدا نمود

Бар табъ буд маънии тнзиаҳи ғолибаш

بر طبع بود معنی تنزیه غالبش

Бар қалби Нӯҳи даъвати халқ худо намӯд

بر قلب نوح دعوت خلق خدا نمود

Дил будаш аз нзоҳти ҳақи фарду мунқатиъ

دل بودش از نزاهت حق فرد و منقطع

Эъроз аз мухолифат мосўо намӯд

اعراض از مخالفت ماسوا نمود

Он наҳй шабаҳу ширки зи маъбуд пок кард

آن نهی شبه و شرک ز معبود پاک کرد

Ин нафии ширкат аз алӣ Муртазо намӯд

این نفی شرکت از علی مرتضی نمود

Он аз паии наҷот ба киштӣ хеш хонд

آن از پی نجات به کشتی خویش خواند

Ин раҳи сӯии сафинаи ол ъабо намӯд

این ره سوی سفینه آل عبا نمود

Ҳаркаси хилофи мазҳаб ӯ мазҳабии ниҳод

هرکس خلاف مذهب او مذهبی نهاد

Пӯшеди иҷтиҳоди савоб ва хато намӯд

پوشید اجتهاد صواب و خطا نمود

Гардид хираи босираи бум аз офтоб

گردید خیره باصره بوم از آفتاب

Дар пеши чашми шаби пурҳи зулмат зё намӯд

در پیش چشم شب پره ظلمت ضیا نمود

Аҳкоми рои содиқу шаръи Маҳмадӣ

احکام رای صادق و شرع محمدی

Чун нури офтобу хат устуво намӯд

چون نور آفتاب و خط استوا نمود

Қутби ҷаҳону ҳуҷҷати ҳақ дар замона буд

قطب جهان و حجت حق در زمانه بود

Баси мӯъҷизот бар равиш анбиё намӯд

بس معجزات بر روش انبیا نمود

Чун содиқи он эмоми мубинро қазо расед

چون صادق آن امام مبین را قضا رسید

Аҳди эмоми Мӯсои козим фаро расед

عهد امام موسی کاظم فرا رسید

Аз бас эй ҳиммат ӯ тези сайр буд

از بس همای همت او تیز سیر بود

То зрўаҳи фақоҳату зуҳд ва сахо расед

تا ذروه فقاهت و زهد و سخا رسید

Силки ибоди ҳақи бадви Мӯсо низом ёфт

سلک عباد حق بدو موسی نظام یافت

Аввал Асо гирифт ва ба охир радо расед

اول عصا گرفت و به آخر ردا رسید

Онро мисли ба қурра Айнӣ зад осия

آن را مثل به قره عینی زد آسیه

Венаро хитоби қурраи айн аз худо расед

وین را خطاب قره عین از خدا رسید

« ании анооллаҳ » аз шаҷар омад ба гӯши он

«انی اناالله » از شجر آمد به گوش آن

Инро зи арш « абдии Мӯсо » Нидо расед

این را ز عرش «عبدی موسی » ندا رسید

Ин нақши парда аз паии эъҷоз шер кард

این نقش پرده از پی اعجاز شیر کرد

Онро агарчӣ муъҷиза аждаҳо расед

آن را اگرچه معجزه اژدها رسید

Зон шуд ато хитоб кулем аллоҳӣ ба он

زان شد عطا خطاب کلیم اللهی به آن

Кин Мӯсои фасеҳи забон аз қафо расед

کاین موسی فصیح زبان از قفا رسید

Фиръавн бар кулем паямбар ҷафо накард

فرعون بر کلیم پیمبر جفا نکرد

Бар Мӯсо аз рашиди ҷафо бар ҷафо расед

بر موسی از رشید جفا بر جفا رسید

Он гуфт агар паямбар мсҷўн кулем ро

آن گفت اگر پیمبر مسجون کلیم را

Мӯсои зи сҷни ин ба ҳазор ибтило расед

موسی ز سجن این به هزار ابتلا رسید

Аз шӯру гиря эй ки ба зиндон Басра дошт

از شور و گریه ای که به زندان بصره داشت

Ҷӯши дилаш ба хўобгаҳ Мустафо расед

جوش دلش به خوابگه مصطفی رسید

Ҳргаҳи паии қироати қуръон забон гушӯд

هرگه پی قرائت قرآن زبان گشود

Аз марқади расӯл ба ӯ марҳабо расед

از مرقد رسول به او مرحبا رسید

Имон чу дар диёри ғариб аз ватан фитод

ایمان چو در دیار غریب از وطن فتاد

Дар Машҳади алии ризо бўолҳсн фитод

در مشهد علی رضا بوالحسن فتاد

Ҳуби алӣ ки сокини хоки Мадина буд

حب علی که ساکن خاک مدینه بود

Омад ба ғурбат ва ба бало ва мҳн фитод

آمد به غربت و به بلا و محن فتاد

Ин ҳуби нозанин чу азон бум ва бар гузашт

این حب نازنین چو ازان بوم و بر گذشت

Дар ҳарби мункирон чу Увайс қарн фитод

در حرب منکران چو اویس قرن فتاد

Шоҳи ризо ки Юсуфу Юнуси мизоҷ буд

شاه رضا که یوسف و یونس مزاج بود

Бар ёди ҳақи буруни зи диёр ва дмн фитод

بر یاد حق برون ز دیار و دمن فتاد

Аз марқад набӣ бирав дӯши муборакаш

از مرقد نبی برو دوش مبارکش

Чун аз тани азизи ҷидор перҳан фитод

چون از تن عزیز جدار پیرهن فتاد

Гуми гашти буии перҳан аз марзу буми Миср

گم گشت بوی پیرهن از مرز و بوم مصر

Омад ба Тӯс ва дар ҳарам бўолҳсн фитод

آمد به طوس و در حرم بوالحسن فتاد

Равшани зи гирди қабри ризои сохт дида ро

روشن ز گرد قبر رضا ساخت دیده را

Ёқӯби вори ҳарки ба байт алҳзн фитод

یعقوب وار هرکه به بیت الحزن فتاد

Юнус ба батни ҳўти мақар дар ҳаёт кард

یونس به بطن هوت مقر در حیات کرد

Инро ба мӯати чашмаи моҳӣ ватан фитод

این را به موت چشمه ماهی وطن فتاد

Он қутб аз балои хилоиқ ватан гузошт

آن قطب از بلای خلایق وطن گذاشت

Ин қутби баҳри халқ ба ранҷ ва мҳн фитод

این قطب بهر خلق به رنج و محن فتاد

Ангури заҳри кин ба даҳонаш адуи ниҳод

انگور زهر کین به دهانش عدو نهاد

Ақд дараш зи дарҷи ақиқ Яман фитод

عقد درش ز درج عقیق یمن فتاد

Ҳозир шуд аз Мадинаи тақии вақти мурданаш

حاضر شد از مدینه تقی وقت مردنش

Дар дасту пои он шаҳи эъҷоз фан фитод

در دست و پای آن شه اعجاز فن فتاد

Султони дайни ризо чу тақиро луоб дод

سلطان دین رضا چو تقی را لعاب داد

Бар кунаши итилоъ ба як фатҳ боб дод

بر کونش اطلاع به یک فتح باب داد

Дар бар Муҳамади ибни алӣ тақӣ гушӯд

در بر محمد ابن علی تقی گشود

Соили з ҳарчӣ кард суолаш ҷавоб дод

سایل ز هرچه کرد سئوالش جواب داد

Илмӣ ки дода буд Муҳамад ба Муртазо

علمی که داده بود محمد به مرتضی

Эзад ба ин Муҳамади нойиб мноб дод

ایزد به این محمد نایب مناب داد

Қутби раҷои илми набии гашту халқ ро

قطب رجای علم نبی گشت و خلق را

Аз фазли хеши тӯшаи явм алҳсоб дод

از فضل خویش توشه یوم الحساب داد

Бар қалби солеҳаши дили кошифи фитода буд

بر قلب صالحش دل کاشف فتاده بود

Роҳаш ба инкишофи ҷудо ва ҳиҷоб дод

راهش به انکشاف جدا و حجاب داد

Дар хилват Мадина шуду сайр Тӯс кард

در خلوت مدینه شد و سیر طوس کرد

Аз боби худ бурун нашуду ғусл боб дод

از باب خود برون نشد و غسل باب داد

Солеҳи сутури нафас ба малик касон чароанд

صالح ستور نفس به ملک کسان چراند

Венаи нафасро зи рӯҳи ғизо ва шароб дод

وین نفس را ز روح غذا و شراب داد

Он кард доғи асваду аҳмари ҷамоли қавм

آن کرد داغ اسود و احمر جمال قوم

Ин доғи ҷаҳли асваду аҳмар ба об дод

این داغ جهل اسود و احمر به آب داد

Ганҷури ғайб буд дили халқи парвариш

گنجور غیب بود دل خلق پرورش

Макнун кун факон ба дам мустаҷоб дод

مکنون کن فکان به دم مستجاب داد

Дар илму зуҳду ҷӯади зи инс ва малик гузошт

در علم و زهد و جود ز انس و ملک گذاشت

Ҳақ зон ҷиҳати тақии ҷаводаш хитоб дод

حق زان جهت تقی جوادش خطاب داد

Дарҳои баста бар рух офоқ ме гушӯд

درهای بسته بر رخ آفاق می گشود

Чархиши Аннани умр ба даст шитоб дод

چرخش عنان عمر به دست شتاب داد

Қутби даҳуми алии нақии роҳи дайни кушод

قطب دهم علی نقی راه دین گشاد

Бар рӯй толибон дар илми алиқини кушод

بر روی طالبان در علم الیقین گشاد

Идрӣси вор дар паии татҳири нафаси хеш

ادریس وار در پی تطهیر نفس خویش

Аз лои табъи чашмаи моءи муайяни кушод

از لای طبع چشمه ماء معین گشاد

Тақдис аз нақоису ахлот кун ёфт

تقدیس از نقایص و اخلاط کون یافت

Қодир ба халъ тан шуду ҳсни ҳсини кушод

قادر به خلع تن شد و حصن حصین گشاد

Сайёр шуд ба шаҳи раҳи бедории маърифат

سیار شد به شه ره بیداری معرفت

Ҳар сӯ ба рӯй дил дар хулди барин кушод

هر سو به روی دل در خلد برین گشاد

Тасбеҳ гуфт ҳамсари рӯҳониюни арш

تسبیح گفت همسر روحانیون عرش

Оғӯши шавқ бар бағали ҳури айни кушод

آغوش شوق بر بغل حور عین گشاد

Бар рӯй хашмгини қазои холу хати ниҳод

بر روی خشمگین قضا خال و خط نهاد

Аз ҷаъди фитнаи бори қадари ақду чини кушод

از جعد فتنه بار قدر عقد و چین گشاد

Пеши бало ҳадаф шуд ва аз роҳ рӯ намӯд

پیش بلا هدف شد و از راه رو نمود

Тири хусуматӣ ки фалак аз камӣни кушод

تیر خصومتی که فلک از کمین گشاد

Шаҳбози ҳимматаши паии фарёди толибон

شهباز همتش پی فریاد طالبان

Аз шохи сидраи бол ба сӯии замини кушод

از شاخ سدره بال به سوی زمین گشاد

Қалбу лисонаши хозини асрори ғайб буд

قلب و لسانش خازن اسرار غیب بود

Иқбол ӯ тилисми шикаст ва дафин кушод

اقبال او طلسم شکست و دفین گشاد

Ҳргаҳи зи зери чашм ба боло нигоҳ кард

هرگه ز زیر چشم به بالا نگاه کرد

Аз сақфи хона то фалаки ҳафтумин кушод

از سقف خانه تا فلک هفتمین گشاد

Қавлаши биҷузи овомиру аҳком дайн набӯд

قولش بجز اوامر و احکام دین نبود

Ҳаргоҳи лаби кушоди каломи мубини кушод

هرگاه لب گشاد کلام مبین گشاد

Нури Сироҷи дайни ҳасан асгарӣ намӯд

نور سراج دین حسن عسگری نمود

Дилҳои золро ба худо раҳбарӣ намӯд

دل های ضال را به خدا رهبری نمود

Дар ҷилваи ҳувияти зотии ғариқи гашт

در جلوه هویت ذاتی غریق گشت

Дилро зи муҳиботи сифотӣ барӣ намӯд

دل را ز موهبات صفاتی بری نمود

Салби сифоти куну маконеи з зот кард

سلب صفات کون و مکانی ز ذات کرد

Ин қутб бо халили худо ҳамсарӣ намӯд

این قطب با خلیل خدا همسری نمود

Дар ҳазрати ҷамоли ҳақ аз хеш шуд фано

در حضرت جمال حق از خویش شد فنا

Дар ҳайрат аз мҳимнаҳи ҳам бартарӣ намӯд

در حیرت از مهیمنه هم برتری نمود

Бо ҷавҳари ҳувияти ҳақи гашти муттаҳид

با جوهر هویت حق گشت متحد

Дар шуъбаҳои рӯҳ асргстрӣ намӯд

در شعبه های روح اثرگستری نمود

Чун ҳуб зот рафт дар аҷзои коинот

چون حب ذات رفت در اجزای کاینات

зи осори файзи хеши ҷаҳон парварӣ намӯд

ز آثار فیض خویش جهان پروری نمود

Таҳқиқ ӯ ба шабаҳ ва мисли млтбс нашуд

تحقیق او به شبه و مثل ملتبس نشد

Бо нузҳаташи халили худо озрӣ намӯд

با نزهتش خلیل خدا آزری نمود

Ин моҳу муштарӣ ба фурӯғ худоӣ дид

این ماه و مشتری به فروغ خدای دید

Онро худо ба шакли ма ва муштарӣ намӯд

آن را خدا به شکل مه و مشتری نمود

Ин аз сафои каъбаи дили ҳақ шинос шуд

این از صفای کعبه دل حق شناس شد

Вон аз ғурури хонаи гул бутгарӣ намӯд

وآن از غرور خانه گل بتگری نمود

Сад бути тарошу бутгари дайри вқоъ ро

صد بت تراش و بتگر دیر وقاع را

Роҳи худо ба як назар срсрӣ намӯд

راه خدا به یک نظر سرسری نمود

Карданд хатми ақди имомат ба насл ӯ

کردند ختم عقد امامت به نسل او

Кӯ дар имомати оят пайғамбар намӯд

کو در امامت آیت پیغمبر نمود

Рух дар ниқоб чун ҳасан асгарӣ кашид

رخ در نقاب چون حسن عسگری کشید

Қтбитш ба қоими ол набӣ расед

قطبیتش به قائم آل نبی رسید

Барзахи миёни касрат ва ваҳдат намӯда шуд

برزخ میان کثرت و وحدت نموده شد

Гардид дар баробари шиси набии падед

گردید در برابر شیث نبی پدید

Сар интиҳои доира бар ибтидои ниҳод

سر انتهای دایره بر ابتدا نهاد

Хури зи устуво фурӯ шуд ва аз устуво дамид

خور ز استوا فرو شد و از استوا دمید

Аз нуқтаи аҳади ду Муҳамад зуҳӯр кард

از نقطه احد دو محمد ظهور کرد

Мроти фавқи доираи мотҳт хеш дид

مرآت فوق دایره ماتحت خویش دید

Явми алқёмаҳи гашт чу қоим зуҳӯр кард

یوم القیامه گشت چو قائم ظهور کرد

« алиўми кули шиӣии илои мбдоءи иъид »

«الیوم کل شیئی الی مبداء یعید»

ё соҳиб алзмон ба дро аз хафо ки халқ

یا صاحب الزمان به درآ از خفا که خلق

То ҳади нофи ҷомаи сӯрат фурӯ дарид

تا حد ناف جامه صورت فرو درید

Бар роҳи ҳақ ки менагарм як ҳусайн нест

بر راه حق که می نگرم یک حسین نیست

Офоқ Карбало шуду мардуми ҳам язид

آفاق کربلا شد و مردم هم یزید

Ботили шабиҳ ҳақ шуду инсофи дрФтод

باطل شبیه حق شد و انصاف درفتاد

Азлоли бех адл заду зулм сар кашид

اضلال بیخ عدل زد و ظلم سر کشید

Бидъати баннои ниҳоду амли боғу хонаи сохт

بدعت بنا نهاد و امل باغ و خانه ساخت

Ғифлати камари кушоду хато фарш густаред

غفلت کمر گشاد و خطا فرش گسترید

Бинмоӣ дасти қудрату мифтоҳ боб кун

بنمای دست قدرت و مفتاح باب کن

КоФоқи мондаи бастаи дарави қуфл бе калид

کافاق مانده بسته درو قفل بی کلید

Шоҳои ту шоҳидӣ ки « назирӣ » ба меҳри ҳақ

شاها تو شاهدی که «نظیری » به مهر حق

БФрўхти садри салтанату масканати харид

بفروخت صدر سلطنت و مسکنت خرید