Ин дарди байн ки аз паии ҳам ногаҳон расед

این درد بین که از پی هم ناگهان رسید

Узвии шикаст аз тану захмӣ бар он расед

عضوی شکست از تن و زخمی بر آن رسید

Аз ҷой рафт заврақ бе бодбони сабр

از جای رفت زورق بی بادبان صبر

Мавҷӣ нарафта мавҷ дигар аз карон расед

موجی نرفته موج دگر از کران رسید

Воҳсрто ки аз қдрондозии фалак

واحسرتا که از قدراندازی فلک

Бар дили ду захм корем аз як камон расед

بر دل دو زخم کاریم از یک کمان رسید

Омад ба мағзи мардумаками саҳми аввалин

آمد به مغز مردمکم سهم اولین

Бигузашт саҳми дигар ва бар устихон расед

بگذشت سهم دیگر و بر استخوان رسید

Дилро намонад рӯй талофии зи рӯзгор

دل را نماند روی تلافی ز روزگار

Ҷӯрӣ надидаам ки ба додам тавон расед

جوری ندیده ام که به دادم توان رسید

Натавон ба умри Нӯҳу Хизр бар карони ниҳод

نتوان به عمر نوح و خضر بر کران نهاد

Борӣ ки аз мусӣбати чархам ба ҷон расед

باری که از مصیبت چرخم به جان رسید

Мамнӯн шудам зи умр ки перонаи сари маро

ممنون شدم ز عمر که پیرانه سر مرا

Тифлии паии сарвари зи бахт ҷавон расед

طفلی پی سرور ز بخت جوان رسید

Шуд хотирами шукуфта ки корӣ шигифт шуд

شد خاطرم شکفته که کاری شگفت شد

Нахли марои шукуфа ба фасл хазон расед

نخل مرا شکوفه به فصل خزان رسید

Моҳ навай зи мағриби толеъ тулӯъ кард

ماه نوی ز مغرب طالع طلوع کرد

Зеби қабӣлау шараф хонадон расед

زیب قبیله و شرف خاندان رسید

Будам азин тараби мтрнм ки ногаҳон

بودم ازین طرب مترنم که ناگهان

Аз хоссагони хона ба гӯшам фиғон расед

از خاصگان خانه به گوشم فغان رسید

Гуфтам хурӯш чист ? ки ходими давид ва гуфт

گفتم خروش چیست؟ که خادم دوید و گفت

Марги фалону номаи мӯат фалон расед

مرگ فلان و نامه موت فلان رسید

Фарёди азин дўрнгии гетӣ ки халқ ро

فریاد ازین دورنگی گیتی که خلق را

Ҳарамонаш бо муроди Аннан бар Аннан расед

حرمانش با مراد عنان بر عنان رسید

Як сур кардам ва ба ду мотам шудам асир

یک سور کردم و به دو ماتم شدم اسیر

Шодем фурӯ омаду ғам тавъамон расед

شادیم فرو آمد و غم توأمان رسید

Гаштами малулу талхи мизоҷ аз бенот хеш

گشتم ملول و تلخ مزاج از بنات خویش

Нӯшам ба ҳалқу заҳр ба ком ва даҳон расед

نوشم به حلق و زهر به کام و دهان رسید

Он қосидӣ ки бар сари кӯй аз дар саро

آن قاصدی که بر سر کوی از در سرا

Баҳри бишорати халафам шодмон расед

بهر بشارت خلفم شادمان رسید

Дар саҳни барзан аз паии эъломи таъзият

در صحن برزن از پی اعلام تعزیت

Рӯзи азои халафу садиқам ҳамон расед

روز عزای خلف و صدیقم همان رسید

Сад ғусса дар баробари як завқ дида ам

صد غصه در برابر یک ذوق دیده ام

Натавон дарин ҷаҳон ба хушӣ ройгон расед

نتوان درین جهان به خوشی رایگان رسید

Гар марди поя поя шавад бе хатои баланд

گر مرد پایه پایه شود بی خطا بلند

Битавон ба нардбон ба сар осмон расед

بتوان به نردبان به سر آسمان رسید

Онро ки ҷазби ҳақи пай такмил баркашид

آن را که جذب حق پی تکمیل برکشید

Илмаши варои рифъати ваҳм ва гумон расед

علمش ورای رفعت وهم و گمان رسید

Вонро ки бе аноятии ҳақ фурӯ гузошт

وآن را که بی عنایتی حق فرو گذاشت

Аз фарқи Фрқдон ба таҳ хокдон расед

از فرق فرقدان به ته خاکدان رسید

Ғам дошт боғбон ки гулу ёсуман чаҳ шуд ?

غم داشت باغبان که گل و یاسمن چه شد؟

Гул ҷома медарид ки мурғи чаман чаҳ шуд ?

گل جامه می درید که مرغ چمن چه شد؟

Хотири зи фӯти нофаи оҳӯи рамида буд

خاطر ز فوت نافه آهو رمیده بود

Омад фиғон ки турфаи ғизоли хутан чаҳ шуд ?

آمد فغان که طرفه غزال ختن چه شد؟

Дил буд аз мусӣбати гҷроти мӯя гар

دل بود از مصیبت گجرات مویه گر

Ғофил ки аз ҷафои қазои брдкн чаҳ шавад ?

غافل که از جفای قضا بردکن چه شود؟

Даврони иўлқлии анисӣ ба сар расед

دوران یولقلی انیسی به سر رسید

Он рустами масофу Масеҳи сухан чаҳ шуд ?

آن رستم مصاف و مسیح سخن چه شد؟

Дастони сарои хусрав ва ширин хамӯш шуд

دستان سرای خسرو و شیرین خموش شد

Зоҳир нашуд ки оқибат кӯҳ кун чаҳ шуд ?

ظاهر نشد که عاقبت کوه کن چه شد؟

Чун назм ӯ ситораи афлок дар ҳманд

چون نظم او ستاره افلاک در همند

Он нозими ҷавоҳири наъшу пурН чаҳ шуд ?

آن ناظم جواهر نعش و پرن چه شد؟

Аз ҷаъди фикри чеҳраи маънӣ мушавваш аст

از جعد فکر چهره معنی مشوش است

Уқдаи гушои Юсуфи мшгини расан чаҳ шуд ?

عقده گشای یوسف مشگین رسن چه شد؟

Пӯшидаи гашти пояи мақдӯр ҳар касе

پوشیده گشت پایه مقدور هر کسی

Анҷуми шиноси толеъ ҳар анҷуман чаҳ шуд ?

انجم شناس طالع هر انجمن چه شد؟

Эраҷи сипаҳи зи ҳинд ба хоразм ме кашад

ایرج سپه ز هند به خوارزم می کشد

Он тарки тези ҳамлаи шамшерзан чаҳ шуд ?

آن ترک تیز حمله شمشیرزن چه شد؟

Дороб аз дкни бҳбши тохт май барад

داراب از دکن بحبش تاخت می برد

Он пеш тоз Рахш ба дрёФкн чаҳ шуд ?

آن پیش تاز رخش به دریافکن چه شد؟

Ҷон дар вафои супурд ки солори мамлакат

جان در وفا سپرد که سالار مملکت

Гуяд : дареғи тарки вафодори ман чаҳ шуд ?

گوید: دریغ ترک وفادار من چه شد؟

Бе соҳиби сухан , сухан афтод дрбдр

بی صاحب سخن، سخن افتاد دربدر

Дарҳо ятем шуд ҳамаи баҳри адан чаҳ шуд ?

درها یتیم شد همه بحر عدن چه شد؟

Буии бшири Миср ба канъон наме расад

بوی بشیر مصر به کنعان نمی رسد

Мифтоҳи шодӣ дар байти алҳзн чаҳ шуд ?

مفتاح شادی در بیت الحزن چه شد؟

Ин навниҳолҳо самар хом ме диҳанд

این نونهال ها ثمر خام می دهند

Дил ташнаем миваи нахли куҳан чаҳ шуд ?

دل تشنه ایم میوه نخل کهن چه شد؟

Ин булбулони самар хом ме диҳанд

این بلبلان ثمر خام می دهند

Дил ташнаем миваи нахли куҳан чаҳ шуд ?

دل تشنه ایم میوه نخل کهن چه شد؟

Ин булбулони бхрдаҳ динор ме паранд

این بلبلان بخرده دینار می پرند

Мурғӣ ки мефишонд шукр аз даҳан чаҳ шуд ?

مرغی که می فشاند شکر از دهن چه شد؟

Маънӣ ба лафзи равшанашони карам пела аст

معنی به لفظ روشنشان کرم پیله است

Он шбчроғ дар дили шаби нури тан чаҳ шуд ?

آن شبچراغ در دل شب نور تن چه شد؟

Як кас ба ранги меҳри сулаймон нигин наёфт

یک کس به رنگ مهر سلیمان نگین نیافت

Дрҳиртм ки кони ақиқи Яман чаҳ шуд ?

درحیرتم که کان عقیق یمن چه شد؟

Дафтари сияҳи зи шеъри вай ва дида равшанаст

دفتر سیه ز شعر وی و دیده روشنست

Он хома ва дуот чу шамъу лаган чаҳ шуд ?

آن خامه و دوات چو شمع و لگن چه شد؟

Нутқӣ ки буд воситаи ақлу рӯҳи кӯ ?

نطقی که بود واسطه عقل و روح کو؟

Назмӣ ки буд робитаи ҷону тан чаҳ шуд ?

نظمی که بود رابطه جان و تن چه شد؟

Таври ҳазор Мӯсо таврот хон куҷост ?

طور هزار موسی تورات خوان کجاست؟

Мисри ҳазор Юсуфи гули перҳан чаҳ шуд ?

مصر هزار یوسف گل پیرهن چه شد؟

Он гавҳарӣ ки хӯрд заминаши зи меҳри кӯ ?

آن گوهری که خورد زمینش ز مهر کو؟

Он хотамӣ ки баради фурӯи аҳриман чаҳ шуд ?

آن خاتمی که برد فرو اهرمن چه شد؟

Фарёдраси мҷу ки дарин дашти Карбало

فریادرس مجو که درین دشت کربلا

Пурсиш нашуд ки хӯни ҳусайну ҳасан чаҳ шуд ?

پرسش نشد که خون حسین و حسن چه شد؟

Бе Ҷабраили рафта ба миъроҷи шоирӣ

بی جبرئیل رفته به معراج شاعری

Бар қавм хеш ёфта фазли паямбарӣ

بر قوم خویش یافته فضل پیمبری

Аз лутфи табъи роз малик гуфта бо малик

از لطف طبع راز ملک گفته با ملک

Аз ҳасани назми ақди парии баста бо парӣ

از حسن نظم عقد پری بسته با پری

Афтода аз ду мисраи манқӯш ӯ ба тоб

افتاده از دو مصرع منقوش او به تاب

Бар сафҳаи ҷамол батон зулфи анбарӣ

بر صفحه جمال بتان زلف عنبری

Карда басӣҷи роҳи чунон аз риёзи хок

کرده بسیج راه چنان از ریاض خاک

Чун боди субҳи ҷон шуда аз рӯҳи парварӣ

چون باد صبح جان شده از روح پروری

Хандони гирифтаи тӯҳфаи ҷинати зи дасти ҳур

خندان گرفته تحفه جنت ز دست حور

Сӯрат ба ҷон фишонӣу маънӣ ба дилбарӣ

صورت به جان فشانی و معنی به دلبری

Ризвон ба раҳи ситодаи зи анфоси табъ ӯ

رضوان به ره ستاده ز انفاس طبع او

Печида дар машоми насими мънбрӣ

پیچیده در مشام نسیم معنبری

ӯ дар ҳавои наъра « тӯбои ?лаам » ба тоб

او در هوای نعره «طوبی لهم » به تاب

Аз шавқи қоматаши дили тӯбои санавбарӣ

از شوق قامتش دل طوبی صنوبری

Фирдавси сӯй ӯ нигарон бо ҳазор чашм

فردوس سوی او نگران با هزار چشم

Каз хоби ноз боз кунад чашми ъбҳрӣ

کز خواب ناز باز کند چشم عبهری

Гар парда аз арӯс замираш барафкананд

گر پرده از عروس ضمیرش برافکنند

Ғулмон ғуломяш кунаду ҳури чокарӣ

غلمان غلامیش کند و حور چاکری

Вари ҳур аз ъзўбти лафзаш хабар диҳад

ور حور از عذوبت لفظش خبر دهد

Кавсар кунад нисори лабаши табъи кавсарӣ

کوثر کند نثار لبش طبع کوثری

Айёми хат ба дафтари фазл ва ҳунар кашид

ایام خط به دفتر فضل و هنر کشید

эй номаи рух сияҳ кун вае хомаи хӯн гарӣ

ای نامه رخ سیه کن و ای خامه خون گری

Зошўби растхезгар ӣнҷо мисли занам

زآشوب رستخیز گر اینجا مثل زنم

ҲрФисти срзбонӣ ва шурӣаст срсрӣ

حرفیست سرزبانی و شوریست سرسری

Май хости пай ба гавҳари мақсӯди худ барад

می خواست پی به گوهر مقصود خود برد

Дар баҳр шеър рафт фурӯ аз шиноварӣ

در بحر شعر رفت فرو از شناوری

Гар бехабар з гуфта худ шуд аҷаби мадон

گر بی خبر ز گفته خود شد عجب مدان

Мъниш бодагӣ кунаду лафзи соғарӣ

معنیش بادگی کند و لفظ ساغری

Аз илму фазл буд гарон бар замин фиканд

از علم و فضل بود گران بر زمین فکند

Табъаши зи фарбеҳӣу ҷаҳонаши зи лоғарӣ

طبعش ز فربهی و جهانش ز لاغری

Аз теғи бути шикан шуда аз назми бут нигор

از تیغ بت شکن شده از نظم بت نگار

Карда ба дасту хомаи халилӣу озрӣ

کرده به دست و خامه خلیلی و آزری

Баракс аз таҳаввур ва тадбир карда аст

برعکس از تهور و تدبیر کرده است

Дар сафи сухани шикофӣ ва дар базми сафдарӣ

در صف سخن شکافی و در بزم صفدری

Гар дафтари кавокибу афлок тай кунанд

گر دفتر کواکب و افلاک طی کنند

Ҳар ҳарф ӯ кунад фалакӣ , нуқтаи ахтарӣ

هر حرف او کند فلکی، نقطه اختری

Аз назм ӯ ки шӯҳрат Маҳмӯд дода аст

از نظم او که شهرت محمود داده است

Гум гашта номи фаррухӣу зикри унсурӣ

گم گشته نام فرخی و ذکر عنصری

Пурсӣ агар ба ҳашар чаҳ орм Нидо расад

پرسی اگر به حشر چه آرم ندا رسد

Шеъри анисиовару ваҳии паямбарӣ

شعر انیسی آور و وحی پیمبری

эй аз сафои дили ҳамаи нуру сафо шуда

ای از صفای دل همه نور و صفا شده

Бартари зи офариниши арзу само шуда

برتر ز آفرینش ارض و سما شده

Гулбонги ҳамди барда ба Каррӯбӣони арш

گلبانگ حمد برده به کروبیان عرش

Аз кибриёии ҳақи ҳамаи тани кибриё шуда

از کبریای حق همه تن کبریا شده

Дар хизмати малик ба малик гашта ҳамнишин

در خدمت ملک به ملک گشته همنشین

Аз сояи худои сӯии нури худо шуда

از سایه خدا سوی نور خدا شده

Аввал чу шери сарф ба аъзои даромада

اول چو شیر صرف به اعضا درآمده

Охир чу зубда аз ҳамаи ихвони ҷудо шуда

آخر چو زبده از همه اخوان جدا شده

Андеша то ба сарҳади таҳқиқи бардаи пай

اندیشه تا به سرحد تحقیق برده پی

Аз нури ақл бар асари анбиё шуда

از نور عقل بر اثر انبیا شده

Бар осмони зеҳн ва зко карда ахтарӣ

بر آسمان ذهن و ذکا کرده اختری

Ҳар гул ки дар ҳдиқаҳи табъи ту вошдаҳ

هر گل که در حدیقه طبع تو واشده

Ҷузи ту ки дар фасоҳати лафзат назир нест

جز تو که در فصاحت لفظت نظیر نیست

Кам мумкинӣ ба тарзи қадими ошно шуда

کم ممکنی به طرز قدیم آشنا شده

Аз эътиқоди собиту наъти фасеҳи хеш

از اعتقاد ثابت و نعت فصیح خویش

Ҳисони собити ҳарами Мустафо шуда

حسان ثابت حرم مصطفی شده

Ҳргаҳи паии баён дар хилвати гушӯда Эй

هرگه پی بیان در خلوت گشوده ای

Шоҳони ситода бар сари Кувайти гадо шуда

شاهان ستاده بر سر کویت گدا شده

Хандон намӯда гулшани эҳсон ба оби назм

خندان نموده گلشن احسان به آب نظم

Аввал саҳоб бӯдау охири сабо шуда

اول سحاب بوده و آخر صبا شده

Эзади ҷазои хайри туро бар ҷинон навишт

ایزد جزای خیر تو را بر جنان نوشت

Кӯ низ бӯда аз фуқарои зи ағниё шуда

کو نیز بوده از فقرا ز اغنیا شده

Хуши рӯ ки орият ба аносири супурда Эй

خوش رو که عاریت به عناصر سپرده ای

Ҷавҳар ба ҷои мондаи аворизи ҳбо шуда

جوهر به جای مانده عوارض هبا شده

Дар ҳабси тани зи шиддати крбӣ ки дида Эй

در حبس تن ز شدت کربی که دیده ای

Гардӣда обати оташу оташи ҳаво шуда

گردیده آبت آتش و آتش هوا شده

Аз нақши рустае ва ба маънии расида Эй

از نقش رسته ای و به معنی رسیده ای

Ҳосили туро бақои абад аз фано шуда

حاصل تو را بقای ابد از فنا شده

Чун перҳан ки аз дар канъон дароваранд

چون پیرهن که از در کنعان درآورند

Ризвони хулдро кафанати тўтё шуда

رضوان خلد را کفنت توتیا شده

Чун лавҳи илми кул ки ҳамаи ҳасан ҳо азуаст

چون لوح علم کل که همه حسن ها ازوست

Хок аз таровати ту ба нашаву намо шуда

خاک از طراوت تو به نشو و نما شده

То ту ба хоки хуфтае эй чашми мардумӣ

تا تو به خاک خفته ای ای چشم مردمی

Мардуми гё ба хоки дкни кимиё шуда

مردم گیا به خاک دکن کیمیا شده

Ту бастаи лаб ба марги карам аз сано ва ман

تو بسته لب به مرگ کرم از ثنا و من

Дар мотами ту марсияи гӯии сано шуда

در ماتم تو مرثیه گوی ثنا شده

Аз баҳри он ба марсияи ту санои ман

از بهر آن به مرثیه تو ثنای من

Холис шуда ки бетамаъ ва бериё шуда

خالص شده که بی طمع و بی ریا شده

Аз қибла сухан накунам рӯй бар қафо

از قبله سخن نکنم روی بر قفا

Кӯ карда иқтидо ба туу муқтадо шуда

کو کرده اقتدا به تو و مقتدا شده

Бас хуб ёфтӣу сухан кам гузоштӣ

بس خوب یافتی و سخن کم گذاشتی

Шурии зи лаъли хеш ба олам гузоштӣ

شوری ز لعل خویش به عالم گذاشتی

Мушарраф шудӣ ба лавҳи қазои вази зёии табъ

مشرف شدی به لوح قضا وز ضیای طبع

Хуршедро ба исо Марям гузоштӣ

خورشید را به عیسی مریم گذاشتی

Сероб гардад аз нами калаки ту олимӣ

سیراب گردد از نم کلک تو عالمی

Баҳрии даруни қатра шабнам гузоштӣ

بحری درون قطره شبنم گذاشتی

Тарзи ту куҳна то ба қиёмат наме шавад

طرز تو کهنه تا به قیامت نمی شود

Ойини дурусту қоида муҳкам гузоштӣ

آیین درست و قاعده محکم گذاشتی

Гар ғам гузоштӣ бадал аммо зи дарҷи нутқ

گر غم گذاشتی بدل اما ز درج نطق

Некӯи муфарраҳии ҷиҳат ғам гузоштӣ

نیکو مفرحی جهت غم گذاشتی

Ҳақи боди соқят ки зи роҳи хаёли хеш

حق باد ساقیت که ز راح خیال خویش

Айши мудому ҷом дамодам гузоштӣ

عیش مدام و جام دمادم گذاشتی

Ҷовиди боди номи ту каз гавҳар натоҷ

جاوید باد نام تو کز گوهر نتاج

Баси фахр дар қабӣла одам гузоштӣ

بس فخر در قبیله آدم گذاشتی

Ҷамшеди аср будӣ аз ибдоъи табъи хеш

جمشید عصر بودی از ابداع طبع خویش

Чандини саводи шаҳр муаззам гузоштӣ

چندین سواد شهر معظم گذاشتی

Дар шаш ҷиҳат чу кӯс сухан мезадӣ чаро

در شش جهت چو کوس سخن می زدی چرا

Мулкӣ ки буд бар ту мусаллам гузоштӣ ?

ملکی که بود بر تو مسلم گذاشتی؟

Чун бе ту кори айш фароҳам наме шавад

چون بی تو کار عیش فراهم نمی شود

Авроқи назми баҳр чаҳ дарҳам гузоштӣ ?

اوراق نظم بهر چه درهم گذاشتی؟

Он роятӣ ки малики Фаридуни баҳоаш буд

آن رایتی که ملک فریدون بهاش بود

Барадӣу доғ бар ҷигар ҷам гузоштӣ

بردی و داغ بر جگر جم گذاشتی

Он гавҳарӣ ки малики сулаймон чу ӯ набӯд

آن گوهری که ملک سلیمان چو او نبود

ПзрФтӣу дареғ ба хотам гузоштӣ

پذرفتی و دریغ به خاتم گذاشتی

Аз кори хеш бар сари хоқони рӯзгор

از کار خویش بر سر خاقان روزگار

Баҳри аломати афсар муаллим гузоштӣ

بهر علامت افسر معلم گذاشتی

Наврӯзу идро ба ?илами сохтӣ асир

نوروز و عید را به الم ساختی اسیر

Бар соли номи моҳ муҳаррам гузоштӣ

بر سال نام ماه محرم گذاشتی

Моро ки аз азои ту оради бурун ? ки ту

ما را که از عزای تو آرد برون؟ که تو

Афлокро ба кисват мотам гузоштӣ

افلاک را به کسوت ماتم گذاشتی

Аз сабзаи зор чарх начедӣ гулӣ ба ком

از سبزه زار چرخ نچیدی گلی به کام

Ҳамчун бунафшаи пушти фалак хам гузоштӣ

همچون بنفشه پشت فلک خم گذاشتی

Кӯси даҳан дарида наҳодӣ ба гӯша Эй

کوس دهن دریده نهادی به گوشه ای

Калаки забони бурӣда абкм гузоштӣ

کلک زبان بریده ابکم گذاشتی

Танҳо насӯхтӣ ҷигари пораи табиб

تنها نسوختی جگر پاره طبیب

Сад доғи дил ба дору ва марҳам гузоштӣ

صد داغ دل به دارو و مرهم گذاشتی

Аз баракати ту файз ба офоқ ме расад

از برکت تو فیض به آفاق می رسد

Сад ҳайфи хок бар сар замзам гузоштӣ

صد حیف خاک بر سر زمزم گذاشتی

Шояд ки чун Масеҳи лабат зиндагӣ диҳад

شاید که چون مسیح لبت زندگی دهد

Рух бар рикоби хусрав аъзам гузоштӣ

رخ بر رکاب خسرو اعظم گذاشتی