Сӯии Теҳрони хешро аз Исфаҳон оварда ам

سوی تهران خویش را از اصفهان آورده‌ام

ё ки аз гулхани макон дар гулистон оварда ам

یا که از گلخن مکان در گلستان آورده‌ام

ё ки аз доролҳўодси бори риҳлат баста ам

یا که از دارالحوادث بار رحلت بسته‌ام

Рахт ҳастӣ ҷониб дороломон оварда ам

رخت هستی جانب دارالامان آورده‌ام

ё ки гӯйӣ аз балои зоҳидии ҷон барда ам

یا که گویی از بلای زاهدان جان برده‌ام

Ним ҷонӣ бар дар пер Муғон оварда ам

نیم‌جانی بر در پیر مغان آورده‌ام

Рост гӯям доштами як чанд дар дӯзахи мақом

راست گویم داشتم یک چند در دوزخ مقام

Венаи замони ҷо дар биҳишт ҷовдон оварда ам

وین زمان جا در بهشت جاودان آورده‌ام

Ҷинат аз қаҳри шаҳ ар дӯзах шавад набӯд аҷаб

جنت از قهر شه ار دوزخ شود نبود عجب

На ба тӯҳмати ин мисли бар асФҳон оварда ам

نه به تهمت این مثل بر اسفهان آورده‌ام

Қаҳр шоҳаст ончӣ ӯро ном дӯзах карда ам

قهر شاه است آنچه او را نام دوزخ کرده‌ام

Лутф шоҳаст ончии ном ӯро ҷинон оварда ам

لطف شاه است آنچه نام او را جنان آورده‌ام

Шоҳи гардуни мартабати фатҳъалии шаҳи онкии ман

شاه گردون مرتبت فتحعلی‌شه آنکه من

Аз нахустин то забони андар даҳон оварда ам

از نخستین تا زبان اندر دهان آورده‌ام

Нест ҷузи ҳарфи мдиҳш бар забонами гўиё

نیست جز حرف مدیحش بر زبانم گوییا

Мадҳ ӯ омӯхта онгаҳ забон оварда ам

مدح او آموخته آنگه زبان آورده‌ام

Дӯш дидам чархро мегуфт бо сайёрагон

دوش دیدم چرخ را می‌گفت با سیارگان

Хешро дар сояи он остон оварда ам

خویش را در سایهٔ آن آستان آورده‌ام

Гуфт кайвони қадари ман болотар омад зон ки ман

گفت کیوان قدر من بالاتر آمد زآن که من

Рӯзу шаби худро бар он дар посбон оварда ам

روز و شب خود را بر آن در پاسبان آورده‌ام

Муштарии гуфтои саодати ончии андари қарн ҳост

مشتری گفتا سعادت آنچه اندر قرن‌هاست

Дӯстонашро қарин дар як қирон оварда ам

دوستانش را قرین در یک قران آورده‌ام

Гуфт миррӣх аз камоли осмони тири бало

گفت مریخ از کمال آسمان تیر بلا

Ҳарчӣ ояд душманонашро нишон оварда ам

هرچه آید دشمنانش را نشان آورده‌ام

Меҳри гуфтои рӯзҳо дар соя райш шудам

مهر گفتا روزها در سایهٔ رایش شدم

Ин ҳамаи нуру зё аз файз он оварда ам

این همه نور و ضیا از فیض آن آورده‌ام

Зуҳра гуфто будам андари базмаш аз хунёгарон

زهره گفتا بودم اندر بزمش از خنیاگران

Чанд рӯзии бахти бад дар осмон оварда ам

چند روزی بخت بد در آسمان آورده‌ام

Гуфт ма гӯям чаро гоҳе ҳилолами гоҳи бадар

گفت مه گویم چرا گاهی هلالم گاه بدر

Халқро то чанд азин раҳ дар гумон оварда ам

خلق را تا چند ازین ره در گمان آورده‌ام

То ба базм ар кунам гуҳи соғарӣ гоҳе дафӣ

تا به بزم ار کنم گه ساغری گاهی دفی

Хешро гоҳе чунин гоҳе чунон оварда ам

خویش را گاهی چنین گاهی چنان آورده‌ام

Бо Уторид гуфтам аз калакаши надорӣ шарм гуфт

با عطارد گفتم از کلکش نداری شرم گفت

Пас чаро меҳр хамӯшӣ бар забон оварда ам

پس چرا مهر خموشی بر زبان آورده‌ام

Гуфт унсур бо фалаки алФхри лии лои лак ки ман

گفت عنصر با فلک اَلفَخرُ لی لا لَک که من

Зомтзоҷии ин чунин соҳиб қирон оварда ам

زامتزاجی این چنین صاحب قران آورده‌ام

Ногуҳ аз фавҷи малики бонгӣ бар омад к-эии гуруҳ

ناگه از فوج ملک بانگی بر آمد کای گروه

То ба кӣ гуед ин оварда он оварда ам

تا به کی گویید این آورده آن آورده‌ام

Гуфт ҳақи ковро барои мазҳари асмоءи хеш

گفت حق کاو را برای مظهر اسماء خویش

Аз фарози ломакони сӯй макон оварда ам

از فراز لامکان سوی مکان آورده‌ام

Шаҳрёрои зибдти гӯйӣ агар аз азми хеш

شهریارا زیبدت گویی اگر از عزم خویش

Тарҷумони сар лавҳ кун факон оварда ам

ترجمان سر لوح کن فکان آورده‌ام

Бори гоҳатро сазад алҳақ ки гуяд гоҳи бор

بار گاهت را سزد الحق که گوید گاه بار

Бар замин аз хеши пайдо осмон оварда ам

بر زمین از خویش پیدا آسمان آورده‌ام

То бисӯзам зотши рашки офтоби чарх ро

تا بسوزم زآتش رشک آفتاب چرخ را

Офтоби талъати шоҳ ҷаҳон оварда ам

آفتاب طلعت شاه جهان آورده‌ام

Чархи баҳри ҳал ва ақд оварад агар сайёрагон

چرخ بهر حل و عقد آورد اگر سیارگان

Ман дабирони шаҳи гетӣ ситон оварда ам

من دبیران شه گیتی ستان آورده‌ام

Осмонро ҳар тараф хеле агар аз анҷум аст

آسمان را هر طرف خیلی اگر از انجم است

Ман сипоҳи бекарон аз ҳар карон оварда ам

من سپاه بیکران از هر کران آورده‌ام

Аз ҳуҷуми саракашони зи омдшди гардани кашон

از هجوم سرکشان ز آمدشد گردن‌کشان

Роҳи ин даргоҳро чун каҳкашон оварда ам

راه این درگاه را چون کهکشان آورده‌ام

Хсрўои умрӣ ба сари савдои ин дар доштам

خسروا عمری به سر سودای این در داشتم

То нагӯяд кас каз ин савдо зиён оварда ам

تا نگوید کس کز این سودا زیان آورده‌ام

Бандагонро қобил хизмат набудам хеш ро

بندگان را قابل خدمت نبودم خویش را

Бо ҳазор умед дар силк сегон оварда ам

با هزار امید در سلک سگان آورده‌ام

Кӣ буд ё раб фиристам муждаи сӯии Исфаҳон

کی بود یا رب فرستم مژده سوی اصفهان

Каз ъаноёти шаҳ ин оварда он оварда ам

کز عنایات شه این آورده آن آورده‌ام

Хастагонро марҳам аз доруӣ лутфаш карда ам

خستگان را مرهم از داروی لطفش کرده‌ام

Муҷримонро аз хати афваш амон оварда ам

مجرمان را از خط عفوش امان آورده‌ام

Абри озории сети афви шаҳи гулистони Исфаҳон

ابر آزاری‌ست عفو شه گلستان اصفهان

Абри озорӣ ба тараф гулистон оварда ам

ابر آزاری به طرف گلستان آورده‌ام

Лутфи шаҳи хуршеди тобони Исфаҳони кони гуҳар

لطف شه خورشید تابان اصفهان کان گهر

Тобиши хуршеди тобони сӯй кон оварда ам

تابش خورشید تابان سوی کان آورده‌ام

Гар Масеҳ аз боду Хизр аз об бахшедӣ ҳаёт

گر مسیح از باد و خضر از آب بخشیدی حیات

Ман зи хоки пои шаҳ бар мурда ҷон оварда ам

من ز خاک پای شه بر مرده جان آورده‌ام

Ҷурмҳои бе ниҳояти афвҳои бе шумор

جرم‌های بی‌نهایت عفوهای بی‌شمار

Бар дар шоҳи ҷаҳони ин барда он оварда ам

بر در شاه جهان این برده آن آورده‌ام

Комкорои осмон бо бахт ту гуяд маранҷ

کامکارا آسمان با بخت تو گوید مرنج

Як ду рӯз аз душманатро Комрон оварда ам

یک دو روز از دشمنت را کامران آورده‌ام

Офтоби давлатати аввал фурӯзон карда ам

آفتاب دولتت اول فروزان کرده‌ام

Пас чу шамъи субҳгоҳаш дар миён оварда ам

پس چو شمع صبحگاهش در میان آورده‌ام

То ба даврони ту ҳаркас боз донад қадари хеш

تا به دوران تو هرکس باز داند قدر خویش

Ин шигифтиҳо барои имтиҳон оварда ам

این شگفتی‌ها برای امتحان آورده‌ام

Давлататро бо абади пайванд улфат дода ам

دولتت را با ابد پیوند الفت داده‌ام

Муддататро бо ниҳоят саргарон оварда ам

مدتت را با نهایت سرگران آورده‌ام

Ҳар замони бодои хитобат аз қазои к-эии шаҳриёр

هر زمان بادا خطابت از قضا کای شهریار

Булъаҷаби нақшӣ ба давронат аён оварда ам

بلعجب نقشی به دورانت عیان آورده‌ام

Дӯстатро гарчи дар май заъфарон афканда ам

دوستت را گرچه در می زعفران افکنده‌ام

Оризашро ҳамчуи шох арғавон оварда ам

عارضش را همچو شاخ ارغوان آورده‌ام

Душманатро гарчи ҳрдми хӯн ба соғар карда ам

دشمنت را گرچه هردم خون به ساغر کرده‌ام

Чеҳраашро ҳамчуи барг заъфарон оварда ам

چهره‌اش را همچو برگ زعفران آورده‌ام

Бошад ар инсофи кас айбам нагӯяд зин ки ман

باشد ار انصاف کس عیبم نگوید زین که من

Ҳам мукаррари қофияи ҳам шоягон оварда ам

هم مکرر قافیه هم شایگان آورده‌ام

Ҳаст ин назмӣ ки гуяд анварӣ аз ифтихор

هست این نظمی که گوید انوری از افتخار

Ин қасида аз барои имтиҳон оварда ам

این قصیده از برای امتحان آورده‌ام