Идаст ва дорад ҳар касе фикри нисори маҷлисӣ

عید است و دارد هر کسی فکر نثار مجلسی

Гирами ту аз зари муфлисӣ гавҳар фишон ҷои зараш

گیرم تو از زر مفلسی گوهر فشان جای زرش

Қонӯни мадҳат соз кун мадҳи малик оғоз кун

قانون مدحت ساز کن مدح ملک آغاز کن

Дарҷи маъонӣ боз кун гавҳар фишон шӯ бар дараш

درج معانی باز کن گوهر فشان شو بر درش

Дар шод бош иди ҳумоюну ситоиши шоҳ

در شاد باش عید همایون و ستایش شاه

Он оҳӯони нағзи байн бар тарафи гулбарги турш

آن آهوان نغز بین بر طرف گلبرگ ترش

Он оҳӯони нағзи байн бар тарафи гулбарги турш

آن آهوان نغز بین بر طرف گلبرگ ترش

Тарафи гулистони сабзи байн аз нофа ӣ ҷони парвариш

طرف گلستان سبز بین از نافه ی جان پرورش

Афзуди зеби гулистон чун сабзаи сари брздози он

افزود زیب گلستان چون سبزه سر برزداز آن

Бингар бтороҷи хазон аз сабзаи гулбарги турш

بنگر بتاراج خزان از سبزه گلبرگ ترش

Зон сабза чун хезади сабо дар сунбули овезади сабо

زان سبزه چون خیزد صبا در سنبل آویزد صبا

Дилҳо фурӯи резади сабои мастии барад аз ъбҳрш

دلها فرو ریزد صبا مستی برد از عبهرش

То аз гулаш зад сабзаи сар дар сунбулаш набӯд асар

تا از گلش زد سبزه سر در سنبلش نبود اثر

Аз дил дилӣ бошад бабр аз барги гули нозктрш

از دل دلی باشد ببر از برگ گل نازکترش

Дар он сари зулфи ду то аз мо дилӣ шуд мубтало

در آن سر زلف دو تا از ما دلی شد مبتلا

Мекард чун дилҳо раҳо ё раб чаҳ омад бар сараш

میکرد چون دلها رها یا رب چه آمد بر سرش

Бар гӯнааш ашки ин аҷаб набӯд чу хат сар зад зи лаб

بر گونه اش اشک این عجب نبود چو خط سر زد ز لب

Рухсору хат рӯзасту шаби он офтоби ин ахтараш

رخسار و خط روز است و شب آن آفتاب این اخترش

Лаъли шабаҳандӯд байни ҷазаъи гуҳари Омуади байн

لعل شبه اندود بین جزع گهر آمود بین

Ин оташ ва он дӯди байни пари об аз он чашми турш

این آتش و آن دود بین پر آب از آن چشم ترش

Бгзоштии лаълаш агар расми масеҳоеи зи сар

بگذاشتی لعلش اگر رسم مسیحایی ز سر

Эъҷози Довӯдии нигари ҷавшани зи хати байн дар буриш

اعجاز داوودی نگر جوشن ز خط بین در برش

Он мору мори аФсостӣ ё мӯъҷизи мўсостӣ

آن مار و مار افساستی یا معجز موساستی

Он афъии он бизостӣ ё рӯйу зулфи кофараш

آن افعی آن بیضاستی یا روی و زلف کافرش

Бар оризаши хати барда раҳ бигузашта ё зини роҳи шаҳ

بر عارضش خط برده ره بگذشته یا زین راه شه

Бинишаста бар рухсори маи гирд аз масири лашкараш

بنشسته بر رخسار مه گرد از مسیر لشکرش

Дар қайди меҳраши пои дил чун шуд дили кини парвариш

در قید مهرش پای دل چون شد دل کین پرورش

Рафт аз кафши колои дили кӯи ғамза ӣ ғоратгараш

رفت از کفش کالای دل کو غمزه ی غارتگرش

Пари хори дили зи озорҳо домани зи хӯни гулзорҳо

پر خار دل ز آزارها دامن ز خون گلزارها

Ореи гули оради хорҳо ин турфаи об аз озараш

آری گل آرد خارها این طرفه آب از آذرش

То дили надоди он дили шикан бовар набӯдаш дрдмн

تا دل نداد آن دل شکن باور نبودش دردمن

Бошад бФкри хештан акнӯн ки омад бовараш

باشد بفکر خویشتن اکنون که آمد باورش

Ҳар шаб нахуфтан то саҳар беваъда бӯдани мунтазир

هر شب نخفتن تا سحر بی وعده بودن منتظر

Бовар накард аз ман магар вақте ки омад бар сараш

باور نکرد از من مگر وقتی که آمد بر سرش

Маъшӯқи кори афтода ба , дили барда ва дил дода ба

معشوق کار افتاده به، دل برده و دل داده به

Афкандаи воФтодаҳ ба , маҷрӯҳ ва бар кафи ханҷараш

افکنده وافتاده به، مجروح و بر کف خنجرش

Ҳам хат бар он рухсор ба ҳам сабза бар азҳор ба

هم خط بر آن رخسار به هم سبزه بر ازهار به

Ҳам гули миёни хор ба эмини зи гулчини пайкараш

هم گل میان خار به ایمن ز گلچین پیکرش

Ҳаргиз диҳад дили зиракӣ дар дасти нодони кӯдакӣ

هرگز دهد دل زیرکی در دست نادان کودکی

Ниқдори диҳии сади ҷони яке бо ваъда ӣ муштии зараш

نقدار دهی سد جان یکی با وعده ی مشتی زرش

Шуд меҳру кини пешаши яке бо неку бади кешаши яке

شد مهر و کین پیشش یکی با نیک و بد کیشش یکی

Бегонау хешаши яке ишқу ҳаваси яксони буриш

بیگانه و خویشش یکی عشق و هوس یکسان برش

Он тарзи ғофил диданаш он дидан ва хандиданаш

آن طرز غافل دیدنش آن دیدن و خندیدنش

Он бесабаб ранҷиданаш он ранҷиши сулҳ овараш

آن بی سبب رنجیدنش آن رنجش صلح آورش

Бо ғайр хуфтан то саҳар аз муҳаррамон кардани ҳазар

با غیر خفتن تا سحر از محرمان کردن حذر

Бе мӯҷибии хондани бабр беҷурм рондан аз дараш

بی موجبی خواندن ببر بی جرم راندن از درش

Чанд эй дили беҳудаи гӯи мҳрбтони кӣнаи ҷӯ

چند ای دل بیهوده گو مهربتان کینه جو

Бркни ниҳоли орзӯ чун баҳра набӯд аз буриш

برکن نهال آرزو چون بهره نبود از برش

Тори амли бигусаста ба , ҷоми ҳаваси бишкаста ба

تار امل بگسسته به، جام هوس بشکسته به

Дарҷи ғазал дар баста ба , нои суфтаи хуштар гавҳараш

درج غزل در بسته به، نا سفته خوشتر گوهرش

Идаст ва дорад ҳар касе фикри нисори маҷлисӣ

عید است و دارد هر کسی فکر نثار مجلسی

Гирами ту аз зари муфлисӣ гавҳар фишон ҷои зараш

گیرم تو از زر مفلسی گوهر فشان جای زرش

Қонӯни мадҳат соз кун мадҳи малик оғоз кун

قانون مدحت ساز کن مدح ملک آغاز کن

Дарҷи маъонӣ боз кун гавҳар фишон шӯ бар дараш

درج معانی باز کن گوهر فشان شو بر درش

Шоҳаншаҳи арши остони хуршеди кайвони посбон

شاهنشه عرش آستان خورشید کیوان پاسبان

Фатҳи алии шаҳ каз шаҳон ҳаргиз наомад ҳамсараш

فتح علی شه کز شهان هرگز نیامد همسرش

Ид омад аз яксолаи раҳ бо пайки давлат бар дараш

عید آمد از یکساله ره با پیک دولت بر درش

Набӯд аҷабгар дасти шаҳ гўҳрФшон шуд бар сараш

نبود عجب گر دست شه گوهرفشان شد بر سرش

Ҳам абри гавҳар бор шуд ҳам шохи гавҳари доршд

هم ابر گوهر بار شد هم شاخ گوهر دارشد

Ҳам хоки гавҳар зор шуд аз табъи гавҳари парвариш

هم خاک گوهر زار شد از طبع گوهر پرورش

Боғи хилофат аз хасон чун гулистон буд аз хазон

باغ خلافت از خسان چون گلستان بود از خزان

Акнӯн чу аз гули гулистон равнақ расед аз ҳайдараш

اکنون چو از گل گلستان رونق رسید از حیدرش

Базми тараб бар пои нигари маҷлиси биҳишти осонгар

بزم طرب بر پا نگر مجلس بهشت آسانگر

Соқии бқди тўбонгр аз бода бар кафи кавсараш

ساقی بقد طوبانگر از باده بر کف کوثرش

Нохӯрда менабӯд аҷаб дар хати шафақи осоаши лаб

ناخورده می نبود عجب در خط شفق آساش لب

Гардад шафақи пайдои бшб чун хур ниҳон шуд пайкараш

گردد شفق پیدا بشب چون خور نهان شد پیکرش

То базми шаҳ бар постии миҷмари тани аъдостӣ

تا بزم شه بر پاستی مجمر تن اعداستی

Ҷонишони сапанди осостӣ то сӯзади андари миҷмараш

جانشان سپند آساستی تا سوزد اندر مجمرش

Шоҳи млоики посбон бар фарши аршӣ аз ваии аён

شاه ملایک پاسبان بر فرش عرشی از وی عیان

Тахти шҳншаҳи арши дони зоти шҳншаҳи довараш

تخت شهنشه عرش دان ذات شهنشه داورش

Хуршеди фари ҷамшедашон кӣ ҳишмати Искандари нишон

خورشید فر جمشیدشان کی حشمت اسکندر نشان

Гуҳи зарфишони гуҳ сар фишон ин аз кафи он аз ханҷараш

گه زرفشان گه سر فشان این از کف آن از خنجرش

Моҳ аз паии касби шарафи тир аз пеши дафтари бкФ

ماه از پی کسب شرف تیر از پیش دفتر بکف

Ноҳид бо мзмор ва даф ёбанд раҳ шояд буриш

ناهید با مزمار و دف یابند ره شاید برش

Хуршеди ҷӯёии зёи баҳрому брҷис аз қафо

خورشید جویای ضیا بهرام و برجیس از قفا

Кайвонашон шуд раҳнамо то пеши дарбон дараш

کیوانشان شد رهنما تا پیش دربان درش

Маликаш чу баҳрии вндри он аз адли киштӣҳо равон

ملکش چو بحری وندر آن از عدل کشتیها روان

Каз азм дорад бодбон взҳлм бошад лангараш

کز عزم دارد بادبان وزحلم باشد لنگرش

Азмаш чу мурғии тези пари зонсўии эмеконаши гузар

عزمش چو مرغی تیز پر زانسوی امکانش گذر

Минқораш аз нусрати нигари взФтҳи байни болу париш

منقارش از نصرت نگر وزفتح بین بال و پرش

То гардиши гардун буд то идҳо маймун буд

تا گردش گردون بود تا عید ها میمون بود

зи иқболи рӯзи афзӯн буд ҳар рӯзи иди дигараш

ز اقبال روز افزون بود هر روز عید دیگرش

Маъбуди бодои Носираши Мансури бодои лашкараш

معبود بادا ناصرش منصور بادا لشکرش

Масрури бодои хотираши маъмури бодои кишвараш

مسرور بادا خاطرش معمور بادا کشورش