Сӯии ҷонони ҷонам аз тан ме баранд

سوی جانان جانم از تن می‌برند

Аз қафаси мурғӣ ба гулшан ме баранд

از قفس مرغی به گلشن می‌برند

Бо ҳманди ин хору гул дар боғ валек

با همند این خار و گل در باغ ولیک

Ин ба айвони он ба гулхан ме баранд

این به ایوان آن به گلخن می‌برند

Ин сияҳи зулфон чу тарророни шаб

این سیه‌زلفان چو طراران شب

Дили зи мардуми рӯз равшан ме баранд

دل ز مردم روز روشن می‌برند

Тоб дода зулфу хоби олӯдаи чашм

تاب داده زلف و خواب‌آلوده چشم

Хобам аз сар , тобам аз тан ме баранд

خوابم از سر، تابم از تن می‌برند

Оқилони обӣ бар оташ ме зананд

عاقلان آبی بر آتش می‌زنند

Ошиқони барқӣ ба хирман ме баранд

عاشقان برقی به خرمن می‌برند

Тоъати шоҳами зи чавгони бастаи даст

طاعت شاهم ز چوگان بسته دست

Кин ҳарифони гӯй аз ман ме баранд

کاین حریفان گوی از من می‌برند

Хори ин гулзори домангири мост

خار این گلزار دامنگیر ماست

Гули ҳўснокон ба доман ме баранд

گل هوسناکان به دامن می‌برند

Шер бо занҷири ин Тифлони шаҳр

شیر با زنجیر این طفلان شهر

Кӯ ба кӯи барзан ба барзан ме баранд

کو به کو برزن به برزن می‌برند

Дили надорӣ варна ин хубони нишот

دل نداری ورنه این خوبان نشاط

Гар дил аз сангаст ва оҳан ме баранд

گر دل از سنگ است و آهن می‌برند