Ҷузи бҷон кас нашносад сифати ҷонон ро

جز بجان کس نشناسد صفت جانان را

Ҳам бҷонон бингар то бишносӣ ҷон ро

هم بجانان بنگر تا بشناسی جان را

Нест ҳастӣ биҷуз аз ҳастӣ ва ҳастӣ ҳама ӯст

نیست هستی بجز از هستی و هستی همه اوست

Хоҷаи беҳудаи бахуд май наад ин бӯҳтон ро

خواجه بیهوده بخود می نهد این بهتان را

Ҳаваси хуррамӣ аз сари бунае толиби дӯст

هوس خرمی از سر بنه ای طالب دوست

Оташи афрӯз бухорӣ нахирад бустон ро

آتش افروز بخاری نخرد بستان را

Раҳ чу мақсад буд он ба набӯд пойонаш

ره چو مقصد بود آن به نبود پایانش

Ошиқ он нест ки андеша кунад поён ро

عاشق آن نیست که اندیشه کند پایان را

Ишқи нирон талабаш мебарад аз боғи Наим

عشق نیران طلبش میبرد از باغ نعیم

Варна одам напасандад бахуди ин ҳурмон ро

ورنه آدم نپسندد بخود این حرمان را

Кофарам хонд яке ваон дигарам муъмин гуфт

کافرم خواند یکی وان دگرم مؤمن گفت

Ишқи ҳам куфри бабрад аз ман ва ҳам имон ро

عشق هم کفر ببرد از من و هم ایمان را

Рӯи харобии талаб эй дил ки нагиранд хароҷ

رو خرابی طلب ای دل که نگیرند خراج

Ҷузи зи обод ва набахшанд магари вайрон ро

جز ز آباد و نبخشند مگر ویران را

Дар ҳўсхонаҳ ӣ тани дирбмондим , куҷост

در هوسخانه ی تن دیربماندیم، کجاست

Марг то барканд ин лъбгаҳи шайтон ро

مرگ تا برکند این لعبگه شیطان را

Киштӣ аз латма ӣ мавҷӣ шаканд , кӯш нишот

کشتی از لطمه ی موجی شکند، کوش نشاط

То шӯии баҳру баҳами дршкнии тӯфон ро

تا شوی بحر و بهم درشکنی توفان را