Ақл бо ишқ кӣ шавад дмсоз

عقل با عشق کی شود دمساز

Набарди сарфаи саҳар аз эъҷоз

نبرد صرفه سحر از اعجاز

То чаҳ фармон расад зи даргаи дӯст

تا چه فرمان رسد ز درگه دوست

Сари ниҳодам бар остони ниёз

سر نهادم بر آستان نیاز

Дили зкФи рафта , ҷони расидаи блб

دل زکف رفته، جان رسیده بلب

Чашм бар роҳу гӯш бар овоз

چشم بر راه و گوش بر آواز

Ҳеҷ ҳоҷати бърз ҳоҷат нест

هیچ حاجت بعرض حاجت نیست

Бо худованди гори бандаи навоз

با خداوند گار بنده نواز

Сайд аз баҳри имтиҳони оранд

صید از بهر امتحان آرند

Гоҳи кӯтоҳи риштаи гоҳи дароз

گاه کوتاه رشته گاه دراز

Ҷузи бкомш агар ту гом наҳй

جز بکامش اگر تو گام نهی

Ришта хоҳад кашид сайд андоз

رشته خواهد کشید صید انداز

Каъба аз сўмнот меҷӯянд

کعبه از سومنات میجویند

Ин гуруҳи муҷовирони ҳиҷоз

این گروه مجاوران حجاز

Рахт аз баҳри бардаи сӯии сароб

رخت از بحر برده سوی سراب

Аз ҳақиқати супурдаи роҳи муҷоз

از حقیقت سپرده راه مجاز

Лаб бибастем ва калак бишикастем

لب ببستیم و کلک بشکستیم

То кӣ аз парда бирафтанд ин роз

تا کی از پرده برفتند این راز

Кӯтаҳ охир шавад фасона ӣ хасм

کوته آخر شود فسانه ی خصم

Давлати шаҳриёри боди дароз

دولت شهریار باد دراز

Зини ҳикояти канораи гири нишот

زین حکایت کناره گیر نشاط

Ки ниҳоят надорад ин оғоз

که نهایت ندارد این آغاز

Парда бар ишқ менишоед баст

پرده بر عشق می نشاید بست

Ишқи худ отшисти пардаи гудоз

عشق خود آتشیست پرده گداز