Зулф бар по фиканда аз сари ноз

زلف بر پا فکنده از سر ناز

Мо гирифтори ин шубони дароз

ما گرفتار این شبان دراز

Назарӣ дошт бо назари бозон

نظری داشت با نظر بازان

Лаъибати шӯху шоҳиди танноз

لعبت شوخ و شاهد طناز

Сипар аз дида боядаш оварад

سپر از دیده بایدش آورد

Ҳар ки аз ғамзаи гашти тирандоз

هر که از غمزه گشت تیرانداز

Манъи ошиқи тавон зи шоҳид лек

منع عاشق توان ز شاهد لیک

Ҳазар аз шоҳидони ъошқбоз

حذر از شاهدان عاشقباز

Ин тзрўони шӯхи чашми далер

این تذروان شوخ چشم دلیر

Ҷилваи оранд дар гузари гуҳи боз

جلوه آرند در گذر گه باز

Гарчи аз дӯст ҳар чаҳ ҳаст накӯаст

گرچه از دوست هر چه هست نکوست

Ситаму лутфу хорӣу эъзоз

ستم و لطف و خواری و اعزاز

Ҷавр бар бандагон раво намӯд

جور بر بندگان روا نمود

Хосса дар аҳди шоҳи бандаи навоз

خاصه در عهد شاه بنده نواز

Бенҳоят ҳадис мо нарасед

بنهایت حدیث ما نرسید

Ки малолат раседат аз оғоз

که ملالت رسیدت از آغاز

Ро зи мо буд онкӣ дар олам

را ز ما بود آنکه در عالم

Монад дар парда бо ду сади ғаммоз

ماند در پرده با دو سد غماز

Рози дор ҷаҳонён хокаст

راز دار جهانیان خاکست

Хок гаштем ва монад дар дили роз

خاک گشتیم و ماند در دل راز

Ин парешони сухани зи назми нишот

این پریشان سخن ز نظم نشاط

Гар қабул шҳншаҳ уфтад боз

گر قبول شهنشه افتد باز

Шукр ва шеъраш оваранд нисор

شکر و شعرش آورند نثار

Тӯтӣ аз ҳинду саъдӣ аз Широз

توتی از هند و سعدی از شیراز