Дар каф ишқ ниҳодем Аннани дили хеш

در کف عشق نهادیم عنان دل خویش

То куҷои афкандаши боз ва чаҳ ояд дар пеш

تا کجا افکندش باز و چه آید در پیش

Хабарат ҳаст ки ҳеҷат хабарӣ нест зхўиш

خبرت هست که هیچت خبری نیست زخویش

Оҳ агар бугзарадат зин сипас айём чу пеш

آه اگر بگذردت زین سپس ایام چو پیش

Як ҷаҳони куштау теғи ту ҳамон вақфи ниёам

یک جهان کشته و تیغ تو همان وقف نیام

Олимии хастау тири ту ҳануз андари кеш

عالمی خسته و تیر تو هنوز اندر کیش

Хости оростаи хуши маҳфилу ғофил ки туро

خواست آراسته خوش محفل و غافل که ترا

Нест раҳи ҷузи бадали он низ дилии хастау риш

نیست ره جز بدل آن نیز دلی خسته و ریش

Кунад аз ман ҳазари он шӯх чаҳ сӯем нигарад

کند از من حذر آن شوخ چه سویم نگرد

Чаҳ кунад хоҷа чу мумсик шуду мубрами дарвеш

چه کند خواجه چو ممسک شد و مبرم درویش

Хат ӯ сар заду сар бар натавонади зини пас

خط او سر زد و سر بر نتواند زین پس

Онкии зини пеши ҷаҳоняши сари афканда ба пеш

آنکه زین پیش جهانیش سر افکنده به پیش

Оташӣ буд ва на пайдост аз ӯ ғайр аз дӯд

آتشی بود و نه پیداست از او غیر از دود

Гулшанӣ буд ва на барҷост аз ӯ ғайри ҳашиш

گلشنی بود و نه برجاست از او غیر حشیش

Ин на ришӣ ки дигар суд бубахшад марҳам

این نه ریشی که دگر سود ببخشد مرهم

Ин на фаслӣ ки дигар васли пазирад ба ширеш

این نه فصلی که دگر وصل پذیرد به سریش

Ҳасратӣ бар маниши имрӯз чу он сайди афкан

حسرتی بر منش امروز چو آن صید افکن

Ки расад сайдӣ ва тиряш набошад дар кеш

که رسد صیدی و تیریش نباشد در کیش

Агарам ҳеҷ набошад тамаъӣ ҳаст нишот

اگرم هیچ نباشد طمعی هست نشاط

Кам зҷўди шаҳ ва аз ҳар чаҳ бўҳм ояд пеш

کم زجود شه و از هر چه بوهم آید پیش