Шукр неъмат оварам ё узр ар тақсири хеш

شکر نعمت آورم یا عذر ار تقصیر خویش

Миннат аз тақдири ту ё хиҷлат аз тадбири хеш

منت از تقدیر تو یا خجلت از تدبیر خویش

Тарк ҳар тадбир шуд тадбири мо дар бандагӣ

ترک هر تدبیر شد تدبیر ما در بندگی

То ту донеу худои худу тақдири хеш

تا تو دانی و خدایی خود و تقدیر خویش

Дона то пинҳон насозад ҳастӣ худро бхок

دانه تا پنهان نسازد هستی خود را بخاک

Абри раҳмат кӣ кунад пайдо дар он таъсири хеш

ابر رحمت کی کند پیدا در آن تأثیر خویش

Хоки шӯ то бар ту андозад назари он чашми пок

خاک شو تا بر تو اندازد نظر آن چشم پاک

Варна кас бар санг кӣ зойеъ гузорад тири хеш

ورنه کس بر سنگ کی ضایع گذارد تیر خویش

Биқрории сари зулфаш на аз бод сабост

بیقراری سر زلفش نه از باد صباست

Як ҷаҳон девона дорад дар хами занҷири хеш

یک جهان دیوانه دارد در خم زنجیر خویش

Дар нигоҳӣ аз пас сади хашми завқ дигар аст

در نگاهی از پس سد خشم ذوق دیگر است

Ҳасан дар тасхир дил донад накӯи тадбири хеш

حسن در تسخیر دل داند نکو تدبیر خویش

Оқилон гӯйанд осонӣ ба аз душворӣ аст

عاقلان گویند آسانی به از دشواری است

Чун харобии саҳлтар , кӯшам чаҳ дар таъмири хеш

چون خرابی سهلتر، کوشم چه در تعمیر خویش

Дида бар рӯй ҷавон ба гӯш бар гуфтори пер

دیده بر روی جوان به گوش بر گفتار پیر

Дар ҷавонии ин сухан дорам биёад аз пери хеш

در جوانی این سخن دارم بیاد از پیر خویش