Ин хаёли хўдпрстоннди ғофили кони ҷамол
این خیال خودپرستانند غافل کان جمال
То ба чашмии дрнёиди брнёид дар хаёл
تا به چشمی درنیاید برنیاید در خیال
Ақл гуяд раби арнӣ ишқ мегуяд ки ҳай !
عقل گوید رب ارنی عشق میگوید که هی!
Киеви аъбд ? гоҳи ман маъбудаму гуҳи зулҷалол
کَیفَ اَعبُد؟ گاه من معبودم و گه ذوالجلال
Киеви аъбдро шунидӣ кӯш то бинии Рахш
کَیفَ اَعبُد را شنیدی کوش تا بینی رُخَش
Дидаи рабӣ аригар ҳам талаб кун зон ҷамол
دیدهٔ ربّی اری گر هم طلب کن زان جمال
Як хитоб омад ба ақлу ишқ аз дарбори дӯст
یک خطاب آمد به عقل و عشق از دربار دوست
Дар смохи ин тҷнб дар самоъи он иқол
در صماخ این تجنب در سماع آن یقال
Ақл менолад зи хеш ва ишқ менолад зи дӯст
عقل مینالد ز خویش و عشق مینالد ز دوست
Ин ҳаме ҷӯяд висол ва ӯ ҳаме гуяд маҳол
این همیجوید وصال و او همیگوید محال
Ман сияҳи бахти ҷаҳонам лек дар даврони шоҳ
من سیهبخت جهانم لیک در دوران شاه
Ҳамчуи зулфи дили ситонам каз вай афзоед ҷамол
همچو زلف دلسِتانم کز وی افزاید جمال
Ҷон сетанд ҷон диҳад ҷазаъи сияҳ аз як нигоҳ
جان ستاند جان دهد جزع سیه از یک نگاه
Ваон лаби лаълӣ ҳануз осӯда аз ранҷи даллол
وان لب لعلی هنوز آسوده از رنج دلال
Гар парешону сияҳи бахтами ҳамеи бинӣ чаҳ бок
گر پریشان و سیهبختم همیبینی چه باک
Зулфи мишкӣни туам каз вай физойӣ бар ҷамол
زلف مشکین توام کز وی فزایی بر جمال