Ҷон чу мерафт чаро зист танам

جان چو میرفت چرا زیست تنم

Бе ту дорам аҷаб аз зистанам

بی تو دارم عجب از زیستنم

То дарин шаҳри чисони афтодам

تا درین شهر چسان افتادم

Ки раҳе нест ба сӯии ватанам

که رهی نیست به سویِ وطنم

Ҳаргизами рухсат парвоз набӯд

هرگزم رخصت پرواز نبود

Дили бойени шод ки мурғи чаманам

دل باین شاد که مرغ چمنم

Бикӣ ҷом мем кас нанавохт

بیکی جام میم کس ننواخت

Ман бойени хуш ки дарин анҷуманам

من باین خوش که درین انجمنم

Оташӣ боядам афрӯхт бхўиш

آتشی بایدم افروخت بخویش

Ки дар ин хона , ҳиҷобаст танам

که در این خانه ، حجاب است تنم

Булбуласту гулу парвонау шамъ

بلبل است و گل و پروانه و شمع

Онкии давр аз ту бимонадаст манам

آنکه دور از تو بماندست منم

Ҳар касе бо ҳавасӣ зист нишот

هر کسی با هوسی زیست نشاط

Ман надорам ҳаваси зистанам

من ندارم هوس زیستنم