Ман ки дорои ҷаҳони суханам

من که دارای جهان سخنم

Банда ӣ шоҳи замину змнм

بنده ی شاه زمین و زمنم

Ақл бо ман сарв коряш набӯд

عقل با من سرو کاریش نبود

Ишқ донад ки чисони мؤтмнм

عشق داند که چسان مؤتمنم

Ман бдоми ту яке мурғи асир

من بدام تو یکی مرغ اسیر

Ки ндонӣ зи кадомин чаманам

که ندانی ز کدامین چمنم

Ман бшҳри ту яке пайки ғариб

من بشهر تو یکی پیک غریب

Ки напурсӣ хабарӣ аз ватанам

که نپرسی خبری از وطنم

Гар навозанд бҷомим равост

گر نوازند بجامیم رواست

БтФили ту дарин анҷуманам

بطفیل تو درین انجمنم

Ҳар шаб аз сӯзи дили афрӯзами шамъ

هر شب از سوز دل افروزم شمع

Ки магар дида биравят фиканам

که مگر دیده برویت فکنم

Ҳамаи шаб бо ту нишинам ки туе

همه شب با تو نشینم که تویی

Боз рӯз ояду байнам ки манам

باز روز آید و بینم که منم

Шуълае бар серуми афтода чу шамъ

شعله ای بر سرم افتاده چو شمع

То бпо сӯхт бихоҳад баданам

تا بپا سوخت بخواهد بدنم

Онкӣ бар ҷони ман оташ зад ва рафт

آنکه بر جان من آتش زد و رفت

Гӯ ки бози ой ва бибин сӯхтанам

گو که باز آی و ببین سوختنم

Бо нишотаст чаҳ корам то ҳаст

با نشاط است چه کارم تا هست

Ғамӣу гӯша ӣ байти алҳзнм

غمی و گوشه ی بیت الحزنم

Лаъли ёри оби Хизри хоки дарӣ

لعل یار آب خضر خاک دری

Блб омехт ки то шуд суханам

بلب آمیخت که تا شد سخنم

Бенаво аз ғам ва аз давлати шоҳ

بی نوا از غم و از دولت شاه

Хуши адои тӯтии шукри шиканам

خوش ادا توتی شکر شکنم