Дӯш омад бабрам мезада хоби олӯда

دوش آمد به برم میْ‌زده خواب‌آلوده

Чеҳраи афрӯхта , хуй карда , итоби олӯда

چهره‌افروخته، خوی‌ْکرده، عتاب‌آلوده

Шиша дар дасту қадаҳ бар каф ва багушӯда назар

شیشه در دست و قدح بر کف و بگشوده نظر

Лаби шукри шикани он лаъли шароби олӯда

لبِ شکّر‌شکن آن لعلِ شراب‌آلوده

Гуфт эй хуфта ӣ ошуфтаи зи андӯҳи ҷаҳон

گفت ای خفتهٔ آشفته ز اندوهِ جهان

Ҳайф набӯд чу туе ғмздаҳи хоби олӯда

حیف نَبوَد چو تویی غمزده خواب‌آلوده؟

Қадаҳӣ дар каш ва аз дида ӣ афваш бингар

قدحی درکش و از دیدهٔ عفوش بنگر

То бибинӣ чаҳ гунаҳҳои савоби олӯда

تا ببینی چه گنه‌های ثواب‌آلوده

Бар дар пер харобот нагиранд бҳич

بر درِ پیرِ خرابات نگیرند به هیچ

Хирқаеро ки набошад бшроби олӯда

خرقه‌ای را که نباشد به شراب آلوده

Розам аз парда барофтод ва дариғо ки ҳануз

رازم از پرده برافتاد و دریغا که هنوز

Натавон гуфт бидон Тифли ҳиҷоби олӯда

نتوان گفت بدان طفل حجاب‌آلوده

Саҳарӣ бихбрӣ гуфт бигӯ чарх чарост

سحری بی‌خبری گفت بگو چرخ چراست

Чок бар синау рухсораи туроби олӯда

چاک بر سینه و رخساره تراب‌آلوده

Гуфтам омад з дар шоҳ набинӣ ки ҳаме

گفتم آمد ز درِ شاه نبینی که همی

Ҳамчу даҳшат зад гонаст шитоби олӯда

همچو دهشت‌زدگان است شتاب‌آلوده